تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 447

مساهمون:

ص٤٤٧
فيستغني عنه فيقول : لا تبعه ولكن أعره أخاك أو جارك . ( 2825 ) 3 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ؛ وعليّ بن إبراهيم ، عن أبيه جميعا ، عن ابن أبي عمير ، عن الحكم بن أيمن ، عن غياث بن إبراهيم ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : سمعته يقول : قضى رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله في سيل وادي مهزور أن يحبس الأعلى على الأسفل للنخل إلى الكعبين وللزّرع إلى الشّراكين ، ثمّ يرسل الماء إلى أسفل من ذلك .
شرح
حقابهء خود را به برادر ويا همسايه‌اش عارية دهد تا در وقت حاجت ، پس بگيرد . * ( 2825 ) * 3 - شنيدم أبو عبد اللّه صادق - عليه السلام - مىگفت : جدم رسول خدا - صلوات اللّه عليه - مقرر فرمود كه از سيلاب درهء مهزور به اين صورت بهره‌ياب شوند : دهقانى كه در قسمت بالاتر ، قرار دارد ، جلو آب را سدّ كند وآب را به‌پاى نخلهاى خود برساند وصبر كند تا ارتفاع آب به زير استخوان پاشنهء پا برسد واگر زراعت زمينى دارد ، آب را بر روى زراعت روان دارد وصبر كند تا ارتفاع آب به روى غوزك پاشنهء پا برسد ، وبعد از آن ، سد را باز كند تا آب به باغها ومزارع بعدى برسد وآنان نيز به همين صورت از سيلاب دره بهره‌ياب شوند . شرح : درّهء مهزور ، فقط موقعى كه باران ببارد ، جريان پيدا مىكند واگر باران نبارد ، خشك وبىآب است . براساس اين فرمان ، كسى كه در بالاى دره قرار دارد ، به استفادهء از سيلاب ، اولويت دارد وتا نياز خود را مرتفع نكند ، ديگران حق اعتراض ندارند . برخلاف دره‌هائى كه آب ثابت دارند وبراساس نوبت ، حقّابهء مزارع وباغستانها مشخص مىشود . تقسيم‌بندى رسول خدا با دو مقياس طبيعي وعرفى صورت گرفته است : در آبيارى نخلستان ، استخوان پاشنهء پا مشخص شده است . به حديث شمارهء 639 مراجعه شود .