شما . مفتى گفت كه ما هيجده نسل فاصله داريم ، آنان چه رتبهاى داشتند كه اولاد صلبى بودند .
جواب داد : ذكر آنان كجا و ديگران كجا ! مفتى سكوت كرد و از اين سخن ، تحت تأثير قرار گرفت .
رسالهاى به نام « دليل قوى » نوشت و به خدمت مولانا تقديم كرد . مولانا بعد از چند روز ، او را خواست و گفت : من شيعه هستم اما اين موضوع را برملا نكنيد . مفتى با شنيدن اين سخن بسيار خوشحال شد و زير يادداشت خود نوشت : گمان من درست درآمد .
عبد الكريم مدراسى 1260 ه ق / 1844 م 1345 ه ق / 1926 م
حجة الاسلام مولانا شيخ عبد الكريم از نژاد ايرانى بود . پدرش از عراق به مدرس آمده بود و مولانا عبد الكريم در مدرس به دنيا آمد . مدتى بعد به عراق رفت و در آنجا بيست و پنج تا سى سال مشغول تعليم بود . بعد از سال 1320 ه ق از عراق برگشت و در « حيدرآباد دكن و مدرس » به انجام خدمات دينى پرداخت .
وى در سال 1335 ه ق حدود هفتاد و پنج سال عمر داشت .
در فقه به درجهء اجتهاد رسيد و در ادبيات عرب مهارت كامل داشت ، در زهد و تقوا ، عبادت و رياضت ، اخلاق و خدمت به خلق بىمثال بود .
برادر جوانترش مولوى شيخ عبد الحفيظ معلم نواب سالار جنگ بهادر و برادر ديگرش ، دوسه سال بزرگتر از وى بود .
من فكر مىكنم در حدود سالهاى بين 1340 تا 1345 وفات يافته باشد .
عبد اللطيف شوشترى 1172 ه ق / 1757 م 1220 ه ق / 1807 م
مولانا عبد اللطيف بن ابو طالب نور الدّين بن نعمت اللّه جزايرى پسر عموى نواب مير عالم حيدرآبادى بود . محل تولد وى و جايگاه تعليم و تربيت او شوشتر بود . از استادان وى سيد اسماعيل بن مرتضى ، عبد الكريم بن جواد و سيد محمّد بن على قابل ذكر هستند .
بعد از فراغت از تعليم به عراق رفت در محضر علماى آنجا مانند آية اللّه مهدى بن ابو القاسم شهرستانى ، آقاى سيد مهدى بن مرتضى طباطبايى و آقا باقر بن محمد بهبهانى حايرى فقه و اصول خواند و به دريافت اجازه نايل آمد و سپس به سير و سفر پرداخت و با علماى شبه قارهء