سورت عازم سفر شد .
در سال 1175 ه ق از دهلى به لكنهو و در سال 1180 ه ق بهسوى نجف حركت كرد و بعد از زيارت برمىگشت كه در مسقط كشتى او شكست و غرق رحمت الهى شد .
در اواخر كتاب او موسوم به مثنوى درّ مكنون چند رباعى هم وجود دارد كه دربارهء روضهء حضرت عباس عليه السّلام سروده شده است .
بر شط فرات حملهآور گشتى * وز ياد حسين عليه السّلام تشنهلب برگشتى
عباس عليه السّلام دو دست باختى در ره دين * همدست به عمّ خويش جعفر گشتى
نامهاى به شاه نصير نوشت كه نمونهء آن به شرح زير است :
« در مسقط سه معجزه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام ظاهر و باهر ديدم . اول آنكه دور از ده كروه در مسقط چشمهء آب گرم از كوه مىجوشد و همه مىگويند كه در اينجا جناب مولا عليه السّلام بن نيزه در كوه زدهاند ، از آن وقت اين چشمه ظاهر شده و اقسام بيماران از مسقط مىروند و در آن آب غسل مىكنند و شفا مىيابند ، حتى خوارج هم . دوم آنكه در مسقط شيعه تقيه نمىكنند و كسى به كسى كارى ندارد ، مثل لكنهو . سيّم آنكه خوارج كه درينجا معدودى بيش نيستند تقيه مىكنند و نماز جمعه در مسقط مىخوانند . »
شمس الدّين فقير از استادانى است كه خدمات علمى ايشان را نمىتوان فراموش كرد . حدائق البلاغة از آن زمان تاكنون كتابى منحصر به فرد در معانى و بيان و بلاغت است . به نظر مىرسد كه مصنف آن علوم عربى را تدريس مىكرده است .
عبد الحى سال وفاتش را از كتاب « مهر جهانتاب » سال 1170 ه ق نقل كرده است ، امّا صحيح آن سال 1183 ه ق است .
تصانيف او عبارتند از : حدائق البلاغة ؛ ديوان اشعار ؛ مثنوى شمس الضحى ؛ خلاصة البديع ؛ حسن و عشق ؛ از شاگردان او مىتوان قمر الدّين منت را نام برد .
شريف الدّين بن شهيد ثالث 990 ه ق / 1582 م 1020 ه ق / 1611 م
سيد شريف موسوى فرزند ارشد سيد نور اللّه شوشترى اكبرآبادى در 19 ربيع الاول 990 ه ق و به قول نسّابه علّامه شهاب الدّين مرعشى در سال 992 ه ق متولد شد . پدرش از وطن هجرت كرد و به هندوستان رفت . سيد شريف الدّين مدتها در ايران مشغول تحصيل علم بود . وى علاوه