شفيق حسن ، ايليا 1303 ه ق / 1885 م 1380 ه ق / 1960 م
مولوى سيد شفيق حسن در 14 ژوئيهء 1885 م در امروهه به دنيا آمد و نزد پدربزرگ خود امير حسن قرآن مجيد را خواند و در محضر پدر خود سيد نصير حسن و مولوى اولاد حسين فارسى و عربى را فرا گرفت . چون ذهنى رسا و طبعى سليم داشت ، انگليسى و سانسكريت را آموخت و در شعر اختر تخلص مىكرد .
به امور مذهبى علاقهء وافر داشت و مقالات زيادى نوشت .
آثار او عبارتند از : اصل الاصول در بنياد حقيقت تولّا و تبرّا ؛ حقيقة المسيح ؛ رئيس العالمين شهيد ازل ؛ صاحب الزمان ؛ تصديق من تحقيق السراج ( علم هيئت ) .
وى در حدود سال 1960 م وفات يافت .
شفيعا ، ملا
ر . ك : دانشمند خان .
شمس الدّين ، ابو المعالى
ر . ك : محمد بن على بن خاتون .
شمس الدّين ، فقير 1115 ه ق / 1703 م 1183 ه ق / 1769 م
شمس الدّين فقير از اهالى دهلى و از طرف پدرش عباسى و از طرف مادرش علوى بود . در شعر و ادب شهرت داشت . فقه و كلام ، حديث و تصوف را فراگرفت و در سال 1140 ه ق ترك دنيا كرد و به اورنگآباد دكن رفت . بعد از پنج سال كه با قزلباش خان اميد زندگى مىكرد ، به دهلى برگشت . بعد از ويرانى نادرشاهى به لكنهو رفت و در آنجا يك سال اقامت گزيد .
مردم دهلى به او بسيار احترام مىگذاشتند . وى با على قلى خان و ظفرجنگ داغستانى روابط حسنهاى داشت . مدتى در حضور عماد الملك بن امير الامراء فيروز جنگ آصف جاه هم بود ، امّا سپس گوشهنشين شد و به آگره رفت و در آخر عمر براى زيارت مقامات مقدسه از دكن به