حافظ را خواستند و موضوع را با او در ميان گذاشتند . حافظ بعد از شيعه شدن به مطالعه و سخنرانيهاى خود ادامه داد و به زيارت عتبات عاليات هم مشرف شد و در مجالسى كه تشكيل مىشد علاوه بر مسايل عليه اهل سنت دربارهء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام نيز بحث مىشد . وى در اين مورد براساس عقايد خود روشى اتخاذ كرد كه مورد پسند مردم واقع نشد . وى به سمت نايب مدرّس دار العلوم محمديه خوشاب منصوب شد و بعد از سيزده روز به علت بيمارى شديد در 29 رمضان 14000 ه ق / 1980 م در لاهور درگذشت و در چونيان ( جايى كه زندگى مىكرد ) به خاك سپرده شد .
خليل اللّه ( وكيل دادگسترى ) و محسن رضا و على اصغر و پنج دختر از او باقى ماندند .
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص٢٩٩