خطاب فاصل ترجمه ميزان عادل ( چاپ شده ) ؛ تقويم الاود فى مداواة العمد ، عربى ( چاپ شده ) ؛ الكاظم ( سوانح امام هفتم ، چاپ شده ) ؛ فرياد ( مجموعهء نوحه ، چاپ شده ) ؛ هدم الاساس فى حديث قرطاس ( اردو ) ؛ مرواريد واقعى ، ترجمهء درّ ثمين محسن امين عاملى در عقايد ، ( چاپ شده ) .
سهيل يمن ، ماهنامهاى مذهبى بود كه او مدتى آن را به چاپ مىرساند .
مولانا فرزندانى متعدد داشت كه از ميان آنان منظر و مرحوم محمد موسى همدرس من بودند . محمد موسى بسيار فعال و باذكاوت بود و در دروس خود پيوسته بر من پيشى داشت .
افسوس ! صد هزار افسوس ! كه عمرش وفا نكرد و در سن بيستسالگى در 1945 م درگذشت .
سالك لكنهوى ، شاعرى صاحب نظر و مجرّب بود ، سيد باسط حسن ماهر لكنهوى نيز شاعر است . وارث حسن از ساير فرزندان جوانتر اما از همه سعادتمندتر است . وى داراى مدرك صدر الافاضل و مداركى عالىتر از اروپا مىباشد . در لندن زندگى مىكند و مقالات وى در مجلهء انگليسى زبان « الصراط » به چاپ مىرسد .
سبط حسين ( مجتهد ) 1284 ه ق / 1867 م 1372 ه ق / 1952 م
سيد سبط حسين بن سيد رمضان على جائسى لكنهوى فرزند امة الهادى دختر غلام حسين بود . ولادت وى به قول آقاى شمس بعد از وفات سلطان العلماء در 15 شعبان 1284 ه ق اتفاق افتاد .
حسن اتفاق اينكه نام وى با « حضرت صاحب الزمان » همعدد است . او در لكنهو ، در محيط خانوادگى سلطان العلماء ، زاده شد و تربيت يافت . مولانا حبيب حيدر ، استاد تعليمات ابتدايى او بود و سپس در محضر استادانى بزرگ مانند مولانا محمد حسين بحر العلوم ، ملاذ العلماء سيد بچهن ، تاج العلماء سيد على محمد به آموختن قرآن ، حديث ، تفسير و فقه و معقول و منقول مشغول شد . در طب نيز از محضر حكيم محمّد جى استفاده كرد . آموختههاى خود را به طلاب تدريس مىكرد . به فقه و اصول علاقهاى بخصوص داشت . كتابهاى فقه و اصول اهل سنت را مىخواند و تدريس مىكرد .
در سال 1901 م پس از پايان تحصيلاتش به باب مدينة العلم رفت و از نجف به كربلا و