زيرك حسين 1288 ه ق / 1871 م 1345 ه ق / 1926 م
سيد زيرك حسين امروهوى فردى بسيار باهوش و داراى حافظهاى قوى بود ، مطالعات علوم مذهبى و شوق مناظره به وى وسعت نظر داده بود . به عراق رفت و علاوه بر زيارت مشاهد متبركه بر زبان عربى تسلط يافت و با مولانا مقبول احمد و اعجاز حسين زندگى مىكرد و چون در علوم پزشكى و معالجهء بيماران تبحر پيدا كرده بود ، به او دكتر مىگفتند . در محلهء غلام على امروهه سكونت داشت ، تاريخ ولادتش 1288 ه ق و بنا به گفتهء مولانا محمد محسن ، نبيرهء نجم العلماء در حدود سال 1926 م وفات يافت .
تصانيف او عبارتند از : ترجمه و حواشى قرآن مجيد ( اردو ، چاپى ) ، الخلفا ( اردو ، چاپى ) ، المذاهب ( اردو ، چاپى ) كه در كتابخانهء من موجود است .
زين الدّين عالمى 1100 ه ق / 1688 م
زين الدّين على ، از اهالى جبل عالم ( لبنان ) بود ، از استادان عرب و عجم كسب علم كرد و بعد از سفرهاى عراق و ايران وارد هند شد و در دكن درگذشت . شرح حال بيشترى دربارهء وى در دست نيست جز آنچه در فهرست آمده است .
زين الدّين ، ميرزا محسن 1270 ه ق / 1853 م
مولانا سيد احمد ، نويسندهء ورثة الانبياء به نقل از تذكرة العلماء او را از شاگردان غفران مآب دانسته و دربارهء او چنين گفته است :
سلالهء امراى كرام ، نخبهء ازكياى فخام ، ذو المفاخر و المناصب ، جليل المآثر و المناقب ، صاحب جاه و جلال ، يكتا گوهر درياى علم و كمال ، منبع فصاحت و بلاغت ، معدن رشادت و براعت ، غواص قاموس فنون ادبيه ، مصحح صحاح علوم لغويه ، زبدة الاعيان ، فخر الاماثل و الاقران ، جناب مستطاب ميرزا زين العابدين احمد خان بهادر المعروف به ميرزا محسن دام الطافه .
در فنون ادب ، خصوصا در عروض و قافيه يكتا بود .