زين العابدين بن حسينبخش 1228 ه ق / 1813 م 1363 ه ق / 1943 م
مولانا زين العابدين بن حسين يكى از علما بود . به علت فقدان شرح حال وى فقط توانستم تاريخ ولادت و وفات او را كه در فهرست بر جاى مانده بود در اينجا ذكر كنم .
زين العابدين حيدرآبادى 1304 ه ق / 1886 م 1370 ه ق / 1950 م
مولانا زين العابدين بن مولانا نثار حسين عظيمآبادى حيدرآبادى در حدود سال 1304 ه ق متولد شد . حسام الاسلام مولانا سيد نثار حسين ( ر . ك : شرح حال نثار حسين ) عالمى جليل القدر بود و به پسرش صرف و نحو ، منطق و فلسفه اقليدس و جغرافيا ، هيئت و طب ، فقه و اصول و ادب را آموخت . او بعلاوه قوانين الاصول ، شرح لمعه ، مختصر معانى و شمس بازغه ، نفيس شرح اسباب ، قانون شيخ بو على سينا را فراگرفت .
پس از فراگيرى و كسب علوم مذكور به نجف رفت و در دروس سطح و خارج به مدت سه سال از محضر استادان آنجا بهره جست .
عكس جوانى او پيش من موجود است .
تأليفات او عبارتند از : اصل الاصول ( عربى ) ، اصل الميزان ( عربى ) ، رسالة التوحيد ( اردو ) .
زين العابدين مولتانى 1305 ه ق / 1887 م 1384 ه ق / 1964 م
مولانا سيد زين العابدين بن ممتاز على به سبب تقدس و كردار نيكش بسيار معروف بود ، وى در ميان رؤساى مولتان اخلاق دينى و شوق مذهبى را احيا كرد . به همين مناسبت خاص و عام از صميم دل از او اطاعت مىكردند .
سيد شمس الدّين نقوى گرديزى غزنوى جدّ اعلاى مولانا سيد زين العابدين بود . سلطان علاء الدّين غورى ، سيد شمس الدّين را همراه خود به دهلى آورد ( 605 ه ق ) و دخترش را به او داد و او را به مناصب عالى منصوب كرد .