زوار حسين نوگانوى 1334 ه ق / 1915 م 1397 ه ق / 1977 م
مولانا سيد زوار حسين ( عابدى ) صدر الافاضل بن استاد مولانا سيد كاظم حسين ( عابدى ) مدرس مدرسهء عابديه كتره ابو تراب خان لكنهو و از اهالى نوگانوان بلوك مرادآباد بود . تحصيلات ابتدايى را در لكنهو فرا گرفت و از محضر استادانى مانند محمّد باقر ، مولانا سيد محمّد هادى ، مولانا عبد الحسين و مولانا عالم حسين استفاده كرد . علاوه بر تكميل دورهء دروس سلطان المدارس در امتحانات دانشگاههاى لكنهو اللهآباد نيز شركت كرد و توفيقات لازم را به دست آورد .
فردى بسيار پرهيزكار ، عابد ، متواضع ، خوشاخلاق ، حاضر جواب و شاعرى بديههگو در عربى ، فارسى و اردو بود ، مدتى در آفريقا به تبليغ پرداخت ، چندين نوبت به حج و زيارت مشرّف شد .
در حدود سال 1960 م براى ملاقات من از ممباسا به لاهور آمد و چند روز مهمان من بود .
بعد از بازگشت از آفريقا در لكنهو خانهاى ساخت و در حدود شصت و دوسالگى در ماه ژوئيهء 1977 م در زادگاه خود « نوگانوان » درگذشت و در مزار شهيد ثالث آگره مدفون شد .
او چند دختر و سه پسر داشت به نامهاى : سيد مبارك حسين ، سيد متقى عباس و شهنشاه حيدر عابدى .
زوار عليخان 1280 ه ق / 1863 م 1325 ه ق / 1907 م
نواب زوار عليخان ، يكى از بزرگان حسينآباد بلوك مونگير ( بهار ، هند ) و شاگرد تاج العلماء مولانا على محمد بود . علوم دينى را خوب مىدانست و در ادبيات عرب مهارت داشت . چندين قصيده به زبان عربى سروده و شرح نهج البلاغة را نوشته كه داراى بحث مفصّل دربارهء اغلاط ابن ابى الحديد است . وى در تاريخ 15 جمادى الثانى 1325 ه ق وفات يافت .
تصانيف او ديوان اشعار عربى و فارسى و شرح نهج البلاغة است .