دروس فقه و اصول را نزد سيد العلماء خواند . فخر العلماء سيد محمد مىگويد كه در عرب و عجم ، كسى را مانند مولانا سيد حسين با ذكاوت و حكيم و فيلسوف نديده است . وى شخصى پرهيزكار و عابد بود . به طلاب محبت مىكرد و نسبت به درس ، عشق مىورزيد . در مباحثهء علمى در رديف بحر العلوم فرنگى محل و غلام حسن بود . يكبار كه استاندار بنگال براى ملاقات نواب مرشدآباد رفته بود ، اتفاقا مولانا هم به آن جلسه دعوت شده بود . در آن جلسه دربارهء رياضى ، فلسفه ، حكمت و اصول صحبت شد و استاندار ، بسيار تحت تأثير گفتار مولانا قرار گرفت و او را به كلكته دعوت كرد و تقاضا كرد كه گفتارش را به زبان انگليسى ترجمه كند .
سيد مرتضى نونهروى جانشين مولانا حسين شد و به علت عدم توجه مولانا نتوانست حواشى ، تعليقات و رسالهها را حفظ كند .
حسين مرعشى 1273 ه ق / 1856 م
مولانا سيد حسين مرعشى فقيه ، محدث و عالم بود . وى وطن خود را ترك كرد و به لكنهو آمد و شاگرد سيد العلماء شد و در سال 1273 ه ق وفات يافت و در حسينيهء غفران مآب به خاك سپرده شد .
حسين سيد العلماء 1211 ه ق / 1796 م 1273 ه ق / 1856 م
سيد حسين ، سيد العلماء فرزند آية اللّه سيد دلدار على در 14 ربيع الثانى 1211 ه ق / ماه اكتبر 1796 م متولد شد و « خورشيد كمال » مادّه تاريخ اوست .
غفران مآب در خواب ديد كه امام حسين عليه السّلام مىفرمايد : شما چرا در نامگذارى فرزندان خود سلسله اسامى پنجتن را ترك كرديد ؟ وى عرض كرد : نام فرزند آخر را به نام آخرين امام نامگذارى كردهام . امام عليه السّلام فرمود : يك فرزند ديگر خواهى داشت ، نام او را همنام من بگذار .
بنابراين نام نوزاد را حسين گذاشت و به ميرن معروف شد .
از همان كودكى به لهو و لعب علاقهاى از خود نشان نمىداد ، داراى چهار يا پنج برادر بود كه همه مشغول درس خواندن بودند . مردم به او احترام مىگذاشتند ، چرا كه در اخلاق و كردار به مراتب عالى رسيده بود . بعد از پايان دروس ابتدايى در محضر پدرش ، ادامهء تحصيل داد ، وقتى