ايقاظ الغافلين ، مولانا ميرزا صادق على بيگ مدرس استخدامى نواب اقبال الدوله بهادر .
حسن عظيمآبادى 1260 ه ق / 1844 م
مولانا الحاج ميرزا حسن عظيمآبادى فردى فاضل ، فقيه ، عابد و زاهد بود . بعد از كسب فيض از استادانى مانند سيد العلماء مولانا سيد حسين و ديگر استادان معاصر براى زيارت به حج مشرف شد و سپس در كربلاى معلا مجاورت يافت و همان روزها تحت تأثير شيخ احمد احسائى و سيد كاظم رشتى قرار گرفت . در اواخر سال 1252 ه ق به لكنهو آمد و همراه با كشف الظلام و ترجمهء حيوة النفس كار تبليغ را نيز شروع كرد ، سيد العلماء جواب آن را در افادات حسينيه نوشت . مولانا حسن به خاطر مزاحمت علماى لكنهو در سال 1260 ه ق به عزم سفر عتبات عاليات به اللهآباد رفت و همانجا در 17 رمضان سال 1260 ه ق وفات يافت .
تصانيف او عبارتند از : رسالهاى در صلات جمعه ، رسالهء صوم ، رسائل فقهى و غيره .
حسن رضا ، شمس العلماء 1349 ه ق / 1930 م
مولانا سيد حسن رضا عالمى مشهور بود و لقب شمس العلماء را از طرف حكومت ( بريتانيا ) دريافت كرد ، وى بازرس مدارس بود و خدمات دينى شيعيان را انجام مىداد .
در 17 ربيع الاول 1349 ه ق وفات يافت .
حسن يوسف 1372 ه ق / 1952 م
ميرزا حسن يوسف اخبارى فرزند زبدة المتفقهين ، قدوة العلماء ، الاعلام ، نخبة الافاضل الكرام زين الاتقياء الحاج آقا ميرزا لكنهوى و از خانوادهاى اصيل و دانش دوست و ثروتمند و مقدس بود كه به كربلاى معلا هجرت كرد و در آخر عمر در لكنهو سكونت داشت ، وقتى من او را ( 1940 تا 1950 م ) ديده بودم بيش از شصت سال داشت ، لباس عربى مىپوشيد و تا حدودى به زبان اردو صحبت مىكرد ، وى نور ساطع ترجمهء فارسى هداية الهدايه را به من داد ، بعد از رفتن من به پاكستان ، وفات يافت .
به نظر من وى در عراق وفات يافته است . خاندان او به عراق و كربلا هجرت كرده بودند ، آنان در آنجا املاكى داشتند و علوم دينى كسب كرده بودند ، ميرزا حسن يوسف از فرزندان ميرزا