اصول عضدى ، در قسمت اختلاف جواز بيع امهات اولاد و عدم آن در ميان صحابه ، اعتراف به آن دارد كه مذهب شيعه ، مذهب امير مؤمنان على عليه السّلام است ، زيرا در مقام دليل بر آنكه مذهب حضرت امير ، جواز بيع است ، گفته است كه قول به جواز را شيعه از او نقل كرده ، اين مذهب ايشان است و ايشان مذهب آن حضرت را بهتر مىدانند . اين است حاصل كلام مولاناى مذكور ، بنابراين اگر بعضى از اهل سنت و جماعت مىگويند كه ما نمىدانيم كه مذهب شيعهء اثنى عشرى ، مذهب حضرت امير مؤمنان عليه السّلام است ، محض مكابره و عناد خواهد بود .
سؤال دوم : اهل سنت و جماعت نيز ادعا مىكنند كه مذهب ما ، مذهب امام جعفر عليه السّلام است ، زيرا ابو حنيفه ، شاگرد امام جعفر عليه السّلام بوده است ، اين اختلاف از كجاست ؟
جواب : علماى اهل سنت و جماعت اين دعوى را مىكنند ، و در بعضى از كتابهاى خود نوشتهاند كه ابو الحسن اشعرى در فلان سال ، مروج اهل سنت و جماعت و حضرت امام على بن موسى الرضا عليه السّلام در فلان سال ، مروّج مذهب شيعهء اثنى عشرى بوده و روشن است كه مذهب شيعه غير از مذهب اهل سنت و جماعت است ، پس چگونه مذهب اهل سنت مذهب على بن موسى الرضا عليه السّلام و جدّ او امام جعفر عليه السّلام باشد ؟ و اگر چنين بود ، بايد مىگفتند : در فلان سال علىّ بن موسى الرضا عليه السّلام نيز مروج مذهب اهل سنت و جماعت بوده است .
خلاصه اين سخن كه مذهب اهل سنت و جماعت ، مذهب امام جعفر عليه السّلام است ، سخنى است كه از روى جهل بر زبان جاهلان اهل سنت جارى شده ، آنها كه از حقيقت مذهب آگاه هستند هيچگاه نمىگويند ، كسى كه شاگرد شخصى باشد حتما بايد مذهب آن شخص را داشته باشد . همچنانكه ابو حنيفه شاگرد مالك نيز بوده ولى مذهب جداگانه دارد و به همين قياس كن احمد حنبل و ابو الحسن اشعرى را .
بعلاوه شاگردى ابو حنيفه نسبت به حضرت امام جعفر عليه السّلام همينقدر بوده كه از آن حضرت بعضى از احاديث را شنيده و آن حضرت از او تقيه مىكرده و مذهب حق را به او اظهار نمىداشته است .
سؤال سوم : آيا در مذهب شيعه مسألهء تقليد از مجتهد هست ؟ اگر هست ، پس مذهب شيعه ، مذهب مجتهد است ، نه مذهب امام جعفر عليه السّلام و مجتهد گاه بر صواب است و گاه بر خطا ، و مذهبى كه احتمال خطا داشته باشد ، صواب نخواهد بود .
جواب : مجتهدان در مذهب شيعه ، اثنى عشرى بسيارند و اين برداشت كه مذهب شيعه ، مذهب مجتهد است ، درست نيست زيرا اصل مذهب منسوب به امام عليه السّلام است و ايشان ، با فهم
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 201
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص٢٠١