به نام عبقات الانوار نوشته كه در آن به اعتراضات اهل سنت پاسخ داده و سپس آن كتاب را براى پدرم فرستاده بود . قيافهاى را كه پدرم از حامد حسين براى من توصيف كرده بود ، به شما شباهت داشت و بر اين اساس فهميدم كه شما با وى نسبت داريد .
مقام علمى مولانا و احترام او در لكنهو بخصوص بعد از سفر حج در جهان اسلام نيز مسلم شد . مولانا فردى محقق بود و با دكتر اسپرنگر مصنف « فهرست كتابخانهء شاهان اوده » رابطه داشت . عضو انجمن تهذيب به شمار مىرفت و از تمام كشور در مورد كلام و حديث شيعه و فقه و علوم با او تماس مىگرفتند .
مولانا حامد حسين صاحب زمين و اموال بود و از نظر مادى به كسى نيازى نداشت و درآمد خود را جهت بهبود و تكميل كتابخانهها صرف مىكرد . او پيوسته مشغول تصنيف و تأليف بود .
در شبه قارهء هند هميشه اهل سنت حاكم بودند و در زندگى اقتصادى و اجتماعى هروقت مسألهاى پيش مىآمد برادر بزرگ او كه اهل سنت بود به برادر كوچكش كه شيعه بود زيان مىرساند . در آن زمان لفظ رافضى را مترادف شيعه قرار مىدادند . در دوران محمود غزنوى ، فيروز شاه تغلق جهانگير و عالمگير و تعداد زيادى از سلاطين و امرا و نوابان ديگر در قتل علما و جلاى وطن آنان و سوزاندن كتابهاى شيعه و از بين بردن مدارس سهم بسزايى داشتند .
جواب جسورانهء ملا احمد تتوى را بهانهء قتل او قرار دادند و به اين هم اكتفا نكردند ، بلكه جسدش را از قبر خارج كردند و سوزاندند و ملا عبد القادر بدايونى با سب و شتم منتخب التواريخ را سياه كرد . شيعيان اجازه نداشتند كه با دست باز نماز بخوانند . وقتى حكيم ابو الفتح با دست بسته نماز نخواند عبد القادر بسيار ناراحت شد . در عهد جهانگيرى شهر آگره براى شيعيان « اكره بلاد اللّه » شده بود . زندگى در ممالك محروسه تيموريه براى شيعيان دشوار بود . « ابطال الباطل » ملا روزبهان و « الصواعق المحرقه » ابن حجر در هر خانه يافت مىشد . شيعيان به مبارزه طلبيده شدند كه جواب بدهند . نور اللّه شوشترى رحمة اللّه عليه پاسخ لازم را نوشت ، اما به سبب آن به دستور جهانگير و فتواى ملايان ، اين سيد والاگهر و عالم جليل القدر مجبور شد جام شهادت را بنوشد . اين هر دو حادثه در لاهور و آگره كه پايتخت بود ، اتفاق افتاد . ( ملا احمد تتوى را در 996 ه ق در لاهور و قاضى نور اللّه شوشترى را در آگره در سال 1019 ه ق شهيد كردند ) .
سپس شيخ احمد سرهندى ( درگذشته به سال 1034 ه ق ) در سراسر كشور عليه شيعيان اقدامات تبليغى انجام داد كه گوشهاى از آن در مكتوبات او موجود است . وى شديدا به علماى شيعه حمله كرد . ملا مقصود على تبريزى و ملا احمد تبتى را بدنام كردند . در زمان شيخ احمد
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 182
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص١٨٢