اروپا و آسيا از تأليف كتاب عبقات افتخار مىكنند . نامههاى علماى بزرگ به صورت مجموعهاى در كتابخانهء ناصريه محفوظ است كه بايستى چاپ مىشد اما در كشور كسى قدرشناس نوادر نيست .
مولانا حامد حسين فقط نويسندهء كتاب نبود بلكه شخصيتهايى مشابه خود را هم تربيت كرد مثلا علامه غلامحسين كنتورى ، علامه سراج حسين ، علامه قاضى كرامت حسين ، علامه تصدق حسين ، علامه ناصر حسين ، علامه عباس حسين و علامه محمد مهدى اديب تربيتيافتگان استثنايى آن بزرگوار بودند . كتاب من متحمل تفصيل نيست و متأسفم كه از تفصيل تذكرهء كامل آن عالم بزرگ ، عاجزم .
مختصر اينكه از سادات كاظميه نيشابور يك نفر وارد هند شد . فرزندش ابو المظفر علاء الدّين حسين در كنتور به دنيا آمد . فرزندانش در همين منطقه نشو و نما يافتند و ترقى كردند و به سبب سياست و خدمت به ملك و ملت به جاه و جلال رسيدند .
از همين خاندان شخصى به نام حامد حسين و فرزندش محمد حسين و فرزند وى محمد قلى در حكومت اوده و لكنهو زندگى مىكردند . محمد قلى ( رك : شرح حالش ) در علوم دينى به درجهء كمال رسيد و مفتى ناميده شد و به سبب تأليفات فراوان شهرت يافت . محمد قلى فردى مقدس و پاك ضمير بود . هنگامى كه سمت قاضى القضاة ميروب را برعهده داشت ، شبى جد امجد خود سيد حامد حسين را در خواب ديد ، وقتى بيدار شد خبر خوش ولادت فرزندش را شنيد . نام جدش را بر اين نوزاد گذاشت .
تاريخ ولادت حامد حسين 5 محرم سال 1246 ه ق است . از كودكى داراى فهم و فراست عجيبى بود و بينندگان را به تعجب وامىداشت . در 17 ربيع الاول 1252 ه ق به خواندن درس پرداخت و تعليمات ابتدايى و متوسطه را نزد پدرش آموخت و در پانزدهسالگى پدرش را از دست داد ( 9 محرم 1260 ه ق ) . در آن روزها وى در لكنهو بود و در محضر مولوى بركت على حنفى و مفتى محمّد عباس و خلاصة العلماء سيد مرتضى بن سلطان العلماء و سيد محمد و عليين مكان سيد حسين دروس معقول و فقه و اصول و غيره را به پايان رسانيد و مدارك لازم را به دست آورد .
نسخهء « مناهج التدقيق » عليين مكان سيد حسين كه هنوز هم باقى است به وسيلهء حامد حسين خوانده شده و بر آن حاشيه نوشته كه نشاندهندهء تحقيق و معلومات و هوش اوست .
استادان فقه ، اصول ، تفسير و حديث ، كلام و ادب وقتى كه مىديدند سيد حامد حسين داراى
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص١٨٠