مولانا جواد حسين در نامهاى نوشته است كه ريختونى از تاريخ اسلام كاملا آگاه بود . در اين كتاب ذكر جعفر حسين به مناسبت ترجمهء قرآن مجيد آمده است . اتّفاقا در همان زمانى كه مولانا جعفر حسين مشغول ترجمهء منظوم قرآن به زبان پشتو بود ، محمد نبىبخش حواليى ( متوفى به سال 1944 م ) در لاهور ، ترجمهء قرآن مجيد را به زبان پنجابى مىنوشت . مولانا جعفر حسين در هفتادسالگى در سال 1360 ه ق درگذشت .
جعفر حسين فدوى 1310 ه ق / 1893 م 1384 ه ق / 1965 م
مولانا جعفر حسين فدوى نمونهاى از اسلاف زمان ما و فردى بسيار مقدس ، متقى ، زاهد ، علمدوست و طلابنواز بود . بعد از تكميل علوم دين به لندن رفت و مدرك دكترا گرفت و پس از بازگشت در دانشگاه لكنهو شروع به تدريس كرد . مدتى بعد سمت دانشگاهى خود را به همدرس خود مولوى محمد حسين ( فوق ليسانس ) داد و خودش به كالج كرسچين ( كالج مسيحيان ) رفت .
حقوق خوبى دريافت مىكرد اما همهء پول را بين غربا و فقرا تقسيم مىكرد و خود با 25 يا 30 روپيه به زندگى ادامه مىداد . طلاب را به پايبند بودن به اخلاق و آداب توصيه مىكرد ، در سال 1950 م بازنشسته شد و به كربلاى معلا رفت . تمام ثروت خود را براى مسافران صرف كرد و خود در يك زندگى ساده به سر مىبرد و سرانجام در هفتادسالگى در سال 1965 م درگذشت .
دكتر جعفر حسين فدوى حافظهء بسيار قوى داشت ، تعدادى از اشعار ديوانهاى عربى را از حفظ بود . بر ادب و مذهب يكسان تسلط داشت . تمام عمر مجرد ماند ، با مولوى محمد حسين ( فوق ليسانس ) دست برادرى داده بود و به استاد خود علامه ظهور حسين احترام مىگذاشت .
جعفر على جارچوى 1227 ه ق / 1812 م 1314 ه ق / 1896 م
مولانا جعفر على بن سيد افضال على بن رحم على رضوى در دوم صفر سال 1227 ه ق ( روز يكشنبه ) در قريهء « جارچه » به دنيا آمد . تعاليم ابتدايى را در دهلى به پايان رسانيد و سپس به لكنهو رفت . وى از محضر عليين مكان فيض برد و بيشتر دانش خود را در نزد وى فرا گرفت . فن قرائت و تجويد را در محضر قارى محمد اصفهانى تبريزى نزيل لكنهو ياد گرفت . وى در فن قرائت و تجويد و زيبايى صوت شهرت داشت . امرا و علماى بزرگ سنى براى استماع صوت او