تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
دام اقباله » . در مقدمهء كتاب ، نام سيد محمّد مرتضى بن سيد حسن على جونپورى ، با احترام خاصى ذكر شده است . مؤلف تا سال 1320 ه ق زنده بود .

باقر حسين امروهوى 1356 ه ق / 1937 م

مولانا سيد باقر حسين در امروهه در محلهء قاضىزاده زندگى مىكرد . از علما و استادان معاصر كسب علم كرد و از افاضل عصر خويش گشت . وى دايى نجم العلماء مولانا نجم الحسن بود . در مدرسهء دينى امروهه تدريس مىكرد . به قول مولانا سيد محمد محسن ( نبيرهء نجم العلماء ) ، باقر حسين در امروهه به سال 1937 م درگذشت و در حسينيهء قاضىزاده به خاك سپرده شد .

باقر حسين ، فتوانويس 1321 ه ق / 1903 م

مولانا سيد محمد حسين ، عالم بزرگ دين ، فردى بسيار متقى و فقيهى پرهيزگار و يكى از شاگردان عليين مكان سيد حسين بود . وى فتواهاى ممتاز العلماء سيد محمّد تقى و سيد محمّد ابراهيم را مىنوشت . فرزندش سيد باقر حسين لكنهوى در محضر پدر خود و سيد العلماء سيد حسين عليين مكان و سيد عليشاه و سيد محمّد تقى علوم دينى را كسب كرد و مانند پدرش فقه را خوب مىدانست . وى بعد از سال 1320 ه ق وفات يافت . از شاگردان وى مولانا حسام الاسلام سيد نثار حسين و فرزندانش مولانا حكيم سيد حيدر حسين امام جماعت آگره و كانپور و مولانا ياور حسين فاضل عراق مشهور هستند .

باقر على ميرزا دهلوى ، ميرتهى 1225 ه ق / 1810 م 1290 ه ق / 1873 م

باقر على بن آقا على به قول محمّد حسين در دهلى و بنا به اقوال ديگر در « ميروت » متولد شد . علم طب از علوم خانوادگى او به شمار مىرفت . علوم معقول و منقول را در محضر مولانا