ب
باسط على 1273 ه ق / 1856 م
مولانا خواجه باسط على از علما و افاضل لكنهو به شمار مىرفت . وى به تدريس و تعليم اشتغال داشت . به علت وقوع جنگ آزادى سال 1857 م نتوانستيم به شرح حال كامل او دست يابيم . شيخ جان محمد شاد از وى به عنوان « فقيه و صرفى و نحوى » ياد كرده است و مادّه تاريخ وفات او را چنين آورده است :
به خلد رفت چو باسط على استادم * فقيه و صرفى و نحوى و فاضل و اكمل
شده به مصرع تاريخ معنوى صورى * دوشنبه روز ، شب نوزده ربيع الاول
1273 ه ق ( ديوان شاد ، چاپ لاهور ) .
باقر حسين سيد 1320 ه ق / 1902 م
مولوى سيد باقر حسين صادق ، فارغ التحصيل علوم اسلامى ، فردى مقدس ، محترم و پسر عموى فاضل مشهور « جونپور » سيد محمد مرتضى بود . در قطعات تاريخ « افهام الحائرين » نام وى محمد باقر نوشته شده است . از همين قطعه معلوم مىشود كه وى شاعر نافذ الكلام زبان عربى و نيز علاقهمند به تاريخ بوده است و به همين خاطر « مقتل ابى مخنف » را ترجمه كرد و كتاب چاپشدهء ديگرش « اسوف ترجمه لهوف » است و در نسخهاى كه از طرف چاپخانهء اثنى عشرى لكنهو در سال 1320 ه ق چاپ شده ، در معرفى مؤلف و تأليف او چنين آمده است :
« يكى از تأليفات عالىمراتب جميل المحامد و المناقب جناب مولوى باقر حسين صاحب