تصانيف او عبارتند از : 1 - كليات اردو ، فارسى و عربى و غيره 2 - درياى لطافت 3 - لطائف السعاده ( فارسى ) 4 - تركى روزنامچه 5 - سلك گوهر 6 - رانى كيتكى و كنور اودى بهان .
نمونهاى از شعر عربى او :
سكت الحبيب متانة * بقى التلذذ سارية
جلساؤه يستحسنون * و يزعمون محاكيا
انور حسين 1361 ه ق / 1942 م
مولانا انور حسين يكى از فضلاى « سريا بلوك شاهآباد » به شمار مىرفت . در سال 1347 ه ق مدرك ممتاز الافاضل را به دست آورد . وى از شاگردان خاص مولانا مظاهر حسين و مفتى احمد على بود و به عربى شعر مىسرود . از او شرح قصيدهء سيد حميرى به چاپ رسيده است .
در عنفوان جوانى كمى قبل از سال 1361 ه ق درگذشت .
انور شاه ( كلايه ) ه ق / م
قصبهء كلايه مركز تيراه است . سيد ميرانور شاه در سال 1700 م ( 1112 ه ق وارد اين قصبه شد و چون فردى عابد و زاهد و عالم و مبلغ بود جامعهء شيعه را رونق بخشيد و عدهاى به شيعه گرويدند و با دست باز نماز مىخواندند و مجالس عزادارى نيز رونق گرفت .
نوادگان مردم اين محل تا اين زمان مورد احترام قرار دارند و داراى مريدانى هستند كه به « ميان مريد » شهرت يافتهاند .
انور على حافظ 1233 ه ق / 1818 م 1297 ه ق / 1880 م
مولانا انور على بن رستم على از اهالى « تهانه بهون ، سهارنپور » بود ، خداوند به او حافظه و هوش عجيبى عطا كرده بود . در سال 1244 ه ق در يازدهسالگى قرآن مجيد را حفظ كرد و در سال 1249 ه ق براى كسب معلومات و تحصيلات بيشتر بدون اطلاع خانوادهاش به دهلى رفت و بعد از هشت سال در آنجا فارغ التحصيل شد و در سال 1256 ه ق به زادگاه خود