است .
الفت حسين 1350 ه ق / 1931 م
الفت حسين فردى فاضل بود و آثارى چند از جمله « معجزهء فرقان » از اوست .
امتياز على هستياپورى 1229 ه ق / 1814 م 1300 ه ق / 1883 م
مولانا سيد امتياز على بن محمّد حسن ، برادر كوچك مهربان على ، استاد راجه امير حسن خان محمودآباد ، عالم عربى و فارسى بود . محمّد اكبر در مقالهء خود ، تاريخ وفاتش را 6 رمضان بدون ذكر سال نوشته است .
يكى از فرزندان او افضال حسين است كه بعد از فارغ التحصيل شدن به آفريقا رفت و براى وقف « هوگلى » كارهاى زيادى انجام داد ، اما عمر كوتاهى داشت .
امجد حسين اللهآبادى 1280 ه ق / 1864 م 1350 ه ق / 1931 م
سيد امجد حسين بن مولوى منور على ، اهل « رسول پورسونى بلوك اللهآباد » ، پدرش فردى عالم و فاضل بود . پسرش تعليمات و تربيت ابتدايى خود را نزد پدرش فرا گرفت و سپس به لكنهو رفت و تحصيلات خود را در محضر مولانا محمّد حسين ، مفتى محمد عباس ، مولانا سيد احمد على محمدآبادى و تاج العلماء مولانا محمد على به پايان رسانيد و اسناد و اجازههاى اجتهاد گرفت .
مولانا امجد حسين بسيار باهوش و فردى زحمتكش و با استعداد و جوانى پرهيزگار بود . در سال 1305 ه ق به تصنيف و تأليف و تدريس پرداخت و پس از ده سال سكونت در لكنهو به اللهآباد رفت و به امامت نماز جمعه و جماعت منسوب شد و در 20 شوال 1308 ه ق از اللهآباد به دهولپور و وجىپور رفت و ازآنجا به عراق و بعد از ده سال و شش ماه سكونت در 16 ربيع الثانى 1319 ه ق به دهولپور مراجعت كرد .
در مدت سكونت دهسالهء خود در عراق در محضر علماى بزرگ فقه ، اصول ، حديث و تفسير