اكبر مهدى سليم 1300 ه ق / 1883 م 1366 ه ق / 1947 م
مولانا اكبر مهدى بن حيدر مهدى صاحب املاك و شخص بسيار مقدس ، معروف به علم و عمل ، بسيار متواضع و مهربان بود . من چندين بار او را ديده بودم ، بيش از شصت سال عمر داشت .
وى تسلط كامل بر ادبيات اردو ، فارسى و عربى داشت . كتاب او به نام « جواهر البيان » كتابى معروف براى مجالس عزاست .
در سال 1947 م مطابق 1366 ه ق در زادگاه خود درگذشت .
اكرم على سيد بنارسى 1250 ه ق / 1834 م
مولانا سيد اكرم على از شاگردان جليل القدر مولانا دلدار على غفران مآب و عالم مشهورى بود . وى بر علوم فقه و عقايد تسلط داشت و داماد ميرزا خليل زاير بود .
در سال 1250 ه ق درگذشت .
از آثار اوست : الشواهد الفدكية ، رد تبصرة المسلمين از سلامت على بنارسى ، تأليف 1237 ه ق . ( نسخهء خطى شواهد الفدكية در كتابخانهء خدابخش پتنه موجود است ، سعادت حسين ) .
الطاف حسين ، سراج العلماء 1393 ه ق / 1973 م
ميرزا الطاف حسين ، فرزند معيار العلماء ، ميرزا محمّد تقى بن نمائة الدّين ميرزا محمّد على ، در كلكته به دنيا آمد و از پدرش و علماى ايرانى مقيم كلكته و بزرگان لكنهو كسب علم كرد ، سپس در عراق از استادان و علماى كربلا و نجف اجازهء اجتهاد گرفت و به كلكته بازگشت و از شاهزاده ميرزا قمر قدر بهادر پسر بزرگ واجد عليشاه در حدود سال 1331 ه ق خلعت و لقب سراج العلماء را دريافت كرد .
او بعد از عمرى طولانى در سال 1393 ه ق دار فانى را وداع گفت .
سراج العلماء فردى بسيار پرهيزكار ، عالم و مدبر بود . خدمات وى در بنگال حائز اهميت است . قبر او در « منيابرج بلوك چوبيس پركنه » جلو در مسجد واقع شده و محل زيارت مردم