مردم و اركان دولت به او احترام مىگذاشتند . با وفات او بابى از روايت خاص فقه و فقهاى لكنهو بسته شد . وى در هشتادوششسالگى در 16 ذىالحجّه مطابق 6 مارس 1969 م درگذشت و در مدرسهء ناظميه لكنهو به خاك سپرده شد .
اخلاق حسين ، حافظ 1286 ه ق / 1869 م 1340 ه ق / 1921 م
حافظ اخلاق حسين سونى پتى فرزند اشفاق حسين عالم ، فاضل ، فقيه ، خطيب و فردى بزرگوار بود . زادگاه و وطن اصلى وى پانىبت بود . پدربزرگش ، مير مهدى به همراه اهلوعيال خود به سونىپت آمد و حافظ حسين در سال 1869 م در آنجا پا به عرصهء جهان نهاد . در هجدهسالگى قرآن را حفظ كرد و براى تكميل تحصيلات فقه و ساير دروس به لكنهو آمد و ازآنجا فارغ التحصيل شد و سپس به عراق رفت و مدت هجده سال در آنجا ماند . يك رسالهء عربى نيز نوشت كه به چاپ رسيده است ، وى زادگاه خود را ترك گفت و به حيدرآباد دكن رفت .
ارشاد حسين 1275 ه ق / 1858 م 1331 ه ق / 1912 م
مولانا ارشاد حسين از نوادگان حضرت حبيب بن مظاهر اسدى شهيد كربلا به شمار مىآيد .
موطن اصلى وى جونپور بود ، ازآنجا به لكنهو رفت و در محضر اساتيد و علماى آنجا تحصيل علم كرد و در نزد تاج العلماء على محمد درس خود را به پايان رسانيد و اجازهء اجتهاد گرفت ، آنگاه به كربلاى معلا هجرت كرد . نواب اقبال الدوله بهادر به سبب پرهيزگارى او مسئوليت تقسيم مستمرى شاهى وقف لكنهو را برعهدهء او گذاشت . راجه سيد باقر حسين حاكم اكبرپور ، بلوك فيضآباد نيز املاك وقف عراق را به او سپرد . هر سال به جونپور مىآمد و از املاك شخصى خود خبر مىگرفت و در ضمن به عبادت و رياضت مىپرداخت .
در كربلاى معلا مدرسه جعفريه را تأسيس كرد و در سال 1330 ه ق يا 1331 ه ق درگذشت .
از آثار او مىتوان حاشيه بر تحفهء جواديه ( فقه ، اردو ، چاپى ) را نام برد . تصانيف ديگر او از بين رفته است .