منقولات را از غفران مآب ياد گرفت .
وى در لكنهو به عنوان يك معلم باسواد و درجه يك شناخته شد . او در مدرسهء شاهى تدريس و در محلهء باتهتاله زندگى مىكرد . شاگردان در خانهاش مىآمدند و درس مىگرفتند . وى بيشتر به تحقيق مسائل مختلف مىپرداخت و بعد از بيان نكات اصلى ، رأى خودش را نيز اظهار مىكرد . در فن قرائت يگانهء روزگار بود و در تفسير و حديث ، فقه و اصول و منطق و فلسفه و نيز بر ادبيات عرب تسلط كامل داشت و اخلاق و رفتارش بسيار نيكو بود . مفتى در اوراق الذهب دربارهء او چنين نوشته است : « الفاضل الكامل العالم العامل السند . . . افصح الفصحاء ، ابلغ البلغاء ، المهذب فى خصاله ، البارع فى كماله ، ذو الفضل السابغ و النطق الرابغ العليم الحليم الوقور الصبور ، الذى اعترف السنة الاقلام عند مدحه بالقصور مولانا السيد احمد على محمّدآبادى وقاه اللّه من شرور الاعادى » .
وى بيان مىكند مدتى از وفات غفران مآب گذشته بود . در خواب ديدم كه غفران مآب برحسب عادت خود نشسته و به متكا تكيه داده است و من در كنار حوضى ايستادهام . او با نام مرا صدا زد و من نزديك او رفتم ، گفت : به فرزندم ( سيد العلماء ) بگوييد مبلغ يكصددينارى كه در نزد شما گذاشته بودم بيش از يك سال است مىگذرد و حقوق شرعى بر آن تعلق گرفته است .
گفتم : چشم . وقتى بيدار شدم به منزل عليين مكان رفتم و داستان را بيان كردم . وى گفت كه دربارهء اين مبلغ غير از من و والدهء محترمه كسى ديگر خبر ندارد و از پرداخت حقوق شرعى آن غافل مانده بودم . مفتى محمد عباس اين واقعه را به عنوان يك كرامت از وى نقل كرده است .
در سال 1274 ه ق به سفر حج رفت و در حين اين سفر مقامات مقدسه را زيارت كرد و با شيخ مرتضى انصارى ، ميرزا على نقى طباطبايى حايرى و ميرزا لطف اللّه مازندرانى به بحث و مباحثه پرداخت و از محضر آنان استفاده كرد .
پادشاه اوده دستور داد كه سوانح حيات حضرت ختمى مرتبت عليهما السّلام و ائمهء طاهرين نوشته شود . سلطان العلماء مولانا احمد على را براى اين كار انتخاب كرد . مولانا سيرت آن حضرت را نوشت كه عنوانش 1 - تحفة المعجزات بود و كتاب ديگر 2 - سبحة الجمان در احوال صاحب الزمان نام داشت . 3 - اسئلة المحمدآباديه در جواب مولوى امانت على . 4 - الرد على الأخبارية 5 - شرح مكتوب امام رضا عليه السّلام . 6 - ترجمة الاثنى عشرية لصلاتية بهايى . 7 - رساله فى جواز الامامة فى الصلاة لمن يعترف بفسقه . 8 - رحلة الحجازية سفر بركات . 9 - رساله جواز مسح على
مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 108
مساهمون: سيد مرتضى حسين صدر الافاضل
ص١٠٨