بود و مولانا با مطالعه و دورانديشى خاصّى با آنان مقابله مىكرد . با علما مناظره مىكرد و با سخنرانيهاى خود محيط را قابل تحمّل مىساخت . براى مقابله با آرياييها ، سيكها و مسيحيان هميشه آماده بود و احمديان و بهاييان را شكست داد .
مولانا احمد على از امرتسر به دكن و لاهور و ازآنجا به برمه ، سيلان ، حجاز ، عراق و ايران رفت و در هرجا بود به دشمنان پاسخهاى دندانشكن مىداد . وى از عقايد و مذاهب گوناگون كاملا باخبر بود و در مقابل هر مذهب برترى اسلام و تشيع را با موفقيت ثابت مىكرد و تعداد زيادى از هندوان و آرياييها را مسلمان كرد و پيرو شيعه ساخت . علماى نجف و قم و لكنهو هميشه از او حمايت مىكردند و به او احترام مىگذاشتند و اجازههاى اجتهاد براى او صادر كردند .
مولانا يكى از خطبا و مبلغان درجه يك بود و در راه تبليغ زحمتها مىكشيد ، پياده سفر مىكرد و جسورانه به مقابله مىپرداخت . در مقابل روزنامههاى اهل سنت ، روزنامهء « شيعه » را از لاهور به چاپ مىرسانيد ، وى تمام عمر عليه احمديان ، آرياييها و مسيحيان سخنرانى كرد . او كتابخانهاى باارزش داشت و داراى تأليفات حايز اهميت بود . روز پنجشنبه 2 ژوئن 1970 م مطابق 6 ربيع الثانى 1390 ه ق در سن بيش از نودسالگى در لاهور درگذشت و در حسينيهء هال موجى دروازه دفن شد .
فرزند بزرگش دكتر محمّد عسكرى جاى پدرش را گرفته است . نام فرزند ديگرش على عابد ميرزاست .
از تصانيف او : مىتوان تعارف بهائيت ، پرواز قياس ، دستور العمل اسلام ، ترجمه و حواشى قرآن مجيد ( تفسير ، اردو ، چاپى ) و كتاب جيبى شيعه ( چاپى ) را نام برد .
احمد على سيد محمّدآبادى 1206 ه ق / 1792 م 1295 ه ق / 1878 م
مولانا سيد احمد على بن عنايت حيدر بن سيد على اهل محمّدآباد بلوك اعظمگره و از يك خانوادهء دانشپرور بود و در ماه رمضان سال 1206 ه ق به دنيا آمد . بعد از گذراندن دوران كودكى و اتمام تعاليم ابتدايى ، براى تحصيل علم بيشتر به فيضآباد رفت و پيش مولوى سيد عبد العلى ديوكهتوى ادامهء تحصيل داد . در سال 1225 ه ق به لكنهو رفت و در محضر اساتيد مختلف لكنهو به كسب علوم و فنون پرداخت و فلسفه و منطق را از مفتى ظهور اللّه و فقه و اصول و