تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي ) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥

احمد رضا سرسوى 1320 ه ق / 1902 م 1370 ه ق / 1953 م

مولانا حاج سيد احمد رضا سرسوى ، فقيه فاضل ، واعظ و پيشنماز سرى بلوك مرادآباد ( هند ) و فارغ التحصيل كالج منصبيه بيروت و كالج عربى ناظميه و مدرسة الواعظين لكنهو بود . وى در 21 ژانويه 1953 م / 23 ربيع الثانى 1370 ه ق در روز دوشنبه درگذشت .

احمد رضا موسوى 1359 ه ق / 1940 م

مولانا سيد احمد رضا موسوى ، فقيهى فاضل بود و بعد از تحصيلات ابتدايى در بيروت ، به مدرسة الواعظين لكنهو وارد شد و در زمينهء تحقيق اديان و مذاهب مداركى به دست آورد و به تبليغ دين اسلام پرداخت . وى در سال 1938 در سمت امام و خطيب مسجد جامع شيعه به خدمتگزارى مشغول بود .

احمد على ، اسكردو 1328 ه ق / 1910 م 1400 ه ق / 1979 م

حجّة الاسلام مولانا شيخ احمد على از اسكردو بلتستان ( كشمير ) به نجف اشرف رفت و مدت طولانى در نزد علماى آنجا درس خواند و به وطن خويش بازگشت و به تبليغ دين پرداخت ، مدتى در مدرسهء حيدريه بود و سرانجام در 12 دسامبر 1979 م / محرم 1400 ه ق در سن هفتادسالگى درگذشت .

احمد على ، شيخ برستى 1270 ه ق / 1853 م 1316 ه ق / 1898 م

مولانا شيخ احمد على فاروقى اهل برست از بلوك كرنال و در علم و فضل و زهد و رياضت بىنظير بود . مقدارى زمين داشت كه خودش در آن كشت مىكرد ، در فقه به درجه‌اى رسيده بود كه آية اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى اجازهء اجتهاد به وى داد . براى تبليغ دين به نقاط دوردست سفر مىكرد و گاهى نيز پياده به سفر ادامه مىداد و با برخوردى خوش و رفتارى نيكو مردم را موعظه مىكرد و در اين زمينه داراى نفوذ كلام بود . در