68 - نيز در همان كتاب : از امام جعفر صادق از پيغمبر اكرم روايت مىكند كه فرمود : فرزند صالح گلى است كه خداى مهربان در ميان مردم تقسيم كرده است . گل دنيوى من حسن و حسين است كه من ايشان را به اسم دو سبط بنى اسرائيل كه شبر و شبير بودند ناميدم .
69 - در كتاب : تهذيب از امام جعفر صادق روايت مىكند : پيغمبر اسلام مشغول نماز و امام حسين هم پهلوى آن حضرت بود . وقتى پيامبر خدا تكبير گفت امام حسين نتوانست تكبير بگويد . رسول خدا همچنان تكبير را اعاده و به حسين تعليم ميكرد تا هفت مرتبه شد و امام حسين در مرتبهء هفتم توانست تكبير بگويد حضرت صادق فرمود : بدين جهت است كه سنت شد در نماز هفت تكبير گفته شود .
70 - در تفسير فرات بن ابراهيم راجع به تفسير ( آيهء 28 سورهء حديد ) كه ميفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ
از ابن عباس نقل مىكند كه گفت : منظور از : كفلين حسن و حسين و منظور از :
وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ
حضرت على بن ابى طالب است .
71 - نيز در همان كتاب از امام محمّد باقر عليه السّلام راجع به جملهء :
يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ
روايت مىكند كه فرمود :
منظور امام حسن و امام حسين است . كسى كه در دنيا از شيعيان ما باشد خدا او را گرامى خواهد داشت ، اگر مصيبتى در دنيا دچارش شود چندان ضررى نخواهد كرد . و لو اينكه جز بر خوردن گياه قدرتى نداشته باشد .
72 - در بعضى از كتب مناقب از ابن عباس نقل شده كه گفت : يك روز من در حضور پيغمبر اعظم اسلام مشرف بودم . على و فاطمه و حسن و حسين هم نزد آن حضرت بودند . ناگاه جبرئيل در حالى نازل شد كه يك سيب همراه داشت .
آن سيب را برسول خدا داد . پيغمبر اكرم آن را گرفت و به حضرت امير داد . على عليه السّلام آن را گرفت و بوسيد و به پيغمبر خدا باز گردانيد . رسول اكرم آن را گرفت