وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ
. الى آخره جزا و ثواب حضرت حسنين را بهشت قرار داده . زيرا آيهء سابق الذكر شامل حال حضرت حسنين عليهما السّلام نيز مىشود .
ابن علان معتزلى ميگويد : حسنين در موقع مباهله با نصارا بالغ بودند .
زيرا مباهله براى افراد غير بالغ جايز نيست .
ولى شيعيان ميگويند . نابالغ بودن با كامل بودن عقل منافات ندارد .
آرى بالغ بودن در مكلف بودن به احكام شرعيه مدخليت دارد . داستان حسنين از باب معجزه بود . پس به اين بيان ثابت مىشود : حسنين كه در موقع مباهله كودك بودند براى پيغمبر خدا ( در مقابل نصارا ) حجت بودند . اگر ايشان امام نبودند خداى عليم بوسيلهء ايشان با اينكه كودك بودند با دشمنان خود استدلال و احتجاج نميكردند . اگر پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله اشخاص ديگرى را كه قائم مقام ايشان باشند مىيافت آنان را براى مباهله با خود مياورد ، يا اقلا آنان را هم در مباهله سهيم و شريك مينمود . پس اكتفاء نمودن پيغمبر خدا به ايشان فضيلت ايشان و نقص ديگران را ثابت مينمايد .
خدا ايشان را در قرآن كه ميفرمايد :
أَبْناءَنا
بر كلمهء :
أَنْفُسَنا
مقدم داشته است تا مقام و اهميت ايشان را خاطر نشان كرده باشد و معلوم كرده باشد كه ايشان حتى بر نفس پيغمبر مقدم باشند .
اين موضوع قويترين دليلى است بر اينكه ايشان بهترين خلق خدا هستند .
بدان كه خدا در قرآن ( در سورهء آل عمران ، آيهء 64 ) در بارهء توحيد و عدالت ميفرمايد :
اى اهل كتاب بيائيد تا كلمهء توحيد را بپذيريم . و در بارهء نبوت و امامت ( در سورهء آل عمران آيهء 61 ) ميفرمايد :
تا ما فرزندان خود را و شما هم فرزندان خود را دعوت كنيم . و در بارهء دستور شرع ( در سورهء انعام ، آيهء - 151 ) ميفرمايد :