يُؤمَر بِذلِكَ ، قالَ اللّهُ سُبْحانَهُ : وَلا تَنْسَوا الفَضْلَ بينَكُم « 1 » تَنْهَدُ فيهِ الأشْرارُ وَتُستَذَلُّ الأخيارُ وَيُبايِعُ المُضْطَرّونَ وَقَدْ نَهى رَسُولُاللّهِ صلى الله عليه و آله عَنْ بيْعِ المُضْطَرينَ ؛ « 2 »
بر مردم ، روزگارى گزنده آيد كه در آن ، ثروتمند به آن چه در دست دارد ، دندان نهد ؛ در حالى كه به اين كار فرمان داده نشده است . خداوند سبحان فرمود : [ گذشت و ] بزرگوارى را در ميان خود فراموش نكنيد . در آن [ زمان ] ، افراد شرور بالا آمده و برگزيدگان خوار شمرده مىشوند ، و با افرادِ ناچار ، خريد و فروش مىكنند ؛ درحالىكه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از معامله با افراد مضطّر ، نهى كرد .
گزافهگو و اتهام زننده
يَهلكُ فِيَّ رَجُلانِ : مُحِبٌّ مُفْرِطٌ وَباهِتٌ مُفتَر ؛
دو فرد دربارهء من نابود مىشوند : دوستدارى كه گزافه مىگويد و دروغگويى كه تهمت مىزند .
و اين سخن ، مانند سخن ديگر اوست كه فرمود عليه السلام :
يَهلِكُ فيَّ مُحبٌّ غالِ ، وَمُبغِضٌ قالٍ ؛ « 3 »
دربارهء من دوستدارى كه زيادهروى مىكند و كينه جوى ستيزهگر ، نابود مىشوند .
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) : 237 . .
( 2 ) . نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، 1300 ، ح 460 . .
( 3 ) . همان ، 1141 ، ح 113 و 1301 ح 461 . .