خزاعى راوى تاريخ ازرقى ياد كرده و مىگويد : ما اين را در سال 281 ديديم . در آن سال ، در مكه بارانهاى شديدى باريد و در سال 279 ه و 280 ه سيلهاى تندى وادى مكه را فرا گرفت و آب زمزم بالا آمد و به نزديكى سطح زمين رسيد و چيزى حدود هفت ذرع ، بيشتر ارتفاع نداشت و من هرگز زمزم را آن اندازه پرآب نديده بودم و نشنيدهام كه كسى اين چاه را اين چنين ديده باشد . در آن روزها ، آب چاه زمزم آن چنان شيرين شده بود كه از آب آشاميدنى مردم مكه هم ، شيرينتر بود . « 1 » همچنين مسعودى در تاريخ خود و در اخبار سال 297 ه مىگويد : خبر به مدينهالسلام رسيده كه چهار گوشهء مسجدالحرام در زمان جارى شدن سيل ، غرق آب شد و چاه زمزم ، سرريز كرد و چنين امرى تا آن زمان ، سابقه نداشت . « 2 » در جمادىالاول سال 528 ه نيز در مكه ، به مدت هفت روز باران باريد و خانهها فرو ريخت و زيانهاى فراوانى به مردم وارد شد .
همچنين شيخ جمال الدين ، محمد بن احمد بن برهان طبرى نقل كرده كه در سال 549 ه در مكه بارانى باريد كه بر اثر آن در درهء ابراهيم ، سيل جارى شد و همراه باران ، تگرگهايى به اندازه يك تخممرغ ، به زمين افتاد كه يكصد درهم وزن داشت .
همچنين بنا بر نوشتهاى به خط وى [ طبرى ] در سال 569 ه در مكه ، بارانى باريد و سيل بزرگى جارى شد و از باب بنىشيبه وارد مسجدالحرام شد و به دارالإماره رفت و تا پيش از آن هرگز هيچ سيلى به درون دارالإماره راه نيافته بود .
در سال 579 ه نيز بارانها و سيلهاى مكه فراوان بود و در وادى ابراهيم ، پنج بار سيل به راه افتاد .
همچنين بنا بر نوشتهاى به خط وى ، در روز دو شنبه ، هشتم صفر سال 594 ، سيل عظيمى به راه افتاد و وارد كعبه شد و يكى از دو لنگه باب ابراهيم و منبرهاى سخنرانى و پلكان كعبه را با خود برد و سطح آب از قنديلهايى كه در وسط مسجدالحرام آويخته
هامش
( 1 ) . اخبار مكه ، ج 2 ، ص 54 .
( 2 ) . مروج الذهب ، ج 4 ، ص 307 .