را نزد امير الحاج ، اعزام دارد تا پاس حرمت حرم و اهل حرم را به وى خاطرنشان سازد و اگر قصد جنگيدن دارد ، حجاج را يك روز زودتر اعزام كند و يا خود يك روز پيش از حاجيان آيد تا با همديگر درگير شوند . در همان حال كه قرار بود كسى را براى فرستادن اين پيام ، اعزام دارد ، خداوند گشايشى كرد و تنگناى مردم را بر طرف كرد . ملك ناصر ، خدمتكار مخصوص خود فيروز ساقى « 1 » را همراه با خلعتها و نامههايى براى سيدحسن و فرزندانش ، به مكه فرستاد و بازگشت . ايشان ولايت خود را به آنها نويد داد و مانع از آن شد كه امير الحاج ، به جنگ با ايشان بپردازد . وصول اين خبر به مكه در بيست و نهم ذىالقعده و يا آخر ذىالقعده بود . در همان زمان ، گروهى از حجاج ترك و ديگران وارد مكه شدند و شريف حسن ، با لشكريان خود به استقبال ايشان رفت . در شب اول ذىالحجه نيز فيروز ساقى ، كسى را فرستاد تا خبر رسيدن خود را به اطلاع رساند . شريف حسن نيز گروهى را براى استقبال وى به باب شبيكه فرستاد ، در حالى كه او از باب معلاة ، قصد مكه كرده بود و هنگامى كه نگهبانان او را در باب معلاة ديدند ، داد و فرياد به راه انداختند و گمان بردند كه دشمن است . اهالى شهر ، مضطرب شدند و گمان بردند پخش خبر مربوط به فيروز ، نيرنگى بوده است ؛ در ادامه ، چند تن از همراهانش به قتل رسيدند ، او خود نيز آسيبهايى ديد ، ولى شريف حسن ، او را دلدارى داد و وعدهء هر گونه نيكويى و جبرانى به وى داد و در حضور وى ، نامهء ارسالى متضمن بازگشت شريف حسن و دو فرزندش به ولايت ، خوانده شد او [ فيروز ] واسطهاى شد تا شريف حسن ، متعرض امير الحاج نشود ، شريف حسن نيز پذيرفت و شرط كرد امير الحاج ، اسلحه و ادوات جنگى همراه خود را ، تسليم كند . امير الحاج نيز اين شرط را پذيرفت مشروط بر اين كه به رباط ربيع در اجياد ، رسيده و ايام حج سپرى باشد و پس از آن ، اسلحه خود را تسليم مىكند . اين شرط نيز پذيرفته شد . حاجيان در دوم ذىالحجه هنگام ظهر ، وارد مكه شدند ، امير الحاج نيز در سوم ذىالحجه وارد مكه شد و در كعبه به طواف پرداخت
هامش
( 1 ) . او فيروز الخازندارى الرومى الساقى است كه در سال ( 814 ه ) وفات يافت ( ابناء الغمر ، ج 2 ، ص 501 ؛ الضوء اللامع ، ج 6 ، ص 175 ، رقم 595 ) .