الحاج خود به « ينبع » رفتند . علت اين بود كه امير الحاج مصر ، بيم آن داشت كه مردم شام از طرف « ايله » گزندى به حجاج برسانند ، زيرا در اين سال امير كاروان [ حجاج ] شام را در مكه دستگير كرده بودند . مصرىها در باره دستگيرى وى با امير مكه ، صحبت كردند و امير مكه نيز در روزى كه وارد مكه شد پس از طواف ، پيش از انجام سعى نزد او رفت و از وى خواست تا همراهش شود و با امير الحاج مصر ، از در صلح درآيد ، او نيز ناگزير موافقت كرد ، زيرا تنها بود و يارانش همراهش نبودند . در آن جا او را دستگير كردند و تحت الحفظ حج كرد و به همان صورت او را روانهء مصر كرد . توقف [ حاجيان ] در اين سال در روز جمعه بود .
در سال 812 ميان بنىحسن ، از اهالى مكه و امير الحاج مصر ، مشاجرهء سختى درگرفت و منجر به به كشته شدن چندتن از حجاج و چپاول برخى از ايشان گرديد ، و به همين علت ، در آن سال به غير از تعداد اندكى ، كسى از اهالى مكه ، حج نگزارد . علت فتنه اين بود كه ملك ناصر فرج ، حاكم مصر ، با شريف ، حسن بن عجلان ، نايب السلطنه حجاز بناى ناسازگارى گذاشت و او را عزل كرد و دو فرزندش را نيز از امارت مكه ، عزل نمود . و اين خبر را با بَيسَق « 1 » امير الحاج مصر در ميان گذاشت ، او نيز آمادهء جنگ شد و انواع اسلحه سبك و سنگين همراه خود آورد و وانمود كرد كه مىخواهد وارد يمن شود . در روز دهم ذىالقعدهء سال ياد شده ، خبر به شريف حسن رسيد او نيز اعراب مكه و طائف و ليّه « 2 » و ديگر اعراب شرق را فراخواند و اشراف و فرماندهان بنىحسن نيز كه همراهش بودند و بردگان برادرش ، احمد بن عجلان و فرزندان آنان و عوام الناس مكه را همراه خود كرد و مجموع همراهانش بالغ بر ششهزار نفر ، مىشده است كه چهار هزار نفر ايشان از عربهايى بودند كه آنان را بسيج كرد . تعداد ششصد رأس اسب نيز همراه خود داشت و در عين حال ، از جنگيدن متنفر بود ، زيرا بيم آن داشت كه از اين لشكركشىها ، به حاجيان گزندى برسد . برخى از نزديكانش به وى توصيه كردند كه كسى
هامش
( 1 ) . بيسق شيخى است كه در سال 821 ه وفات يافت ؛ الضوء اللامع ، ج 3 ، صص 3 - 22 ، رقم 114 .
( 2 ) . ليّه به تشديد ياء و كسر لام . از نواحى طائف است ( معجم البلدان ، ج 5 ، ص 30 ) .