در دار المضيف ، نزديك باب الصفا وارد شده بود و يكى از اشراف و از نزديكان على بن قتاده ، از وى مطالبهء اجاره كرد و آن دو با هم درگير شدند و سرانجام كار به آن جا رسيد كه شريف ، آن ترك را با شمشير زد و به قتل رساند . تركها نيز عليه او شوريدند ، او هم فرياد زد و كمك خواست و اشراف به كمكش شتافتند و بدين ترتيب آتش فتنه ، شعلهور شد . در علت بروز اين فتنه ، همچنين گفته شده است : چند نفر از تركان ، در صدد برآمدند در يكى از مهمانسراها اقامت كنند ، برخى از نزديكان على [ بن قتاده ] با اين كار مخالفت كردند و آنها را كتك زدند ، و ايشان نيز شكايت او را نزد ابنقراسنقر ، كه از جماعت وى به شمار مىرفت - بردند ؛ او نيز كه در آن زمان احرامپوش و در حال طواف عمره به دور كعبه بود ، طواف خود را قطع كرد و سلاح بر تن كرد و . . فتنه برخاست ، اشراف نيز براى انجام سعى ، بر اسبانى كه متعلق به تركها در كنار بابالصفا قرار داشت ، سوار شدند ، بنىحسن نيز راهى اجياد شدند و اسطبل ابنقراسنقر ، يكى از فرماندهان ترك مقيم مكه را به تصرّف خود درآوردند و فرمانده ديگر ، يعنى امير معروف به قندس را در خانه خود ، در دارالزباغ اجياد را به محاصره درآوردند و با او جنگيدند تا بالاخره او را به زانو درآوردند ، ولى او جان سالم به در برد و به يكى از زنان اشراف ، پناهنده شد .
تركان نيز در مدرسهء مجاهديه و در مسجدالحرام گرد آمدند و درهاى آن را به روى خود بستند و براى مدرسه مجاهديه نيز ، پلى چوبى ساختند تا مانع از دسترسى افراد بنىحسن گردند و خيمهاى را كه سر كوچهء روبرويى باب اجياد قرار داشت ، از ميان برداشتند .
جماعتى از بنىحسن قصد ايشان را كردند و به سوى مدرسه مجاهديه آمدند ، ولى آنها با تير و كمان به مقابله پرداختند . افراد بنىحسن ، فرار كردند ، ولى گروهى ديگر از ايشان دوباره حمله كردند و شريف ، مغامس بن رميثه ، جماعتى از آنها را به قتل رساند . شريف ثقبة بن رميثه نيز با آگاهى از بروز اين فتنه ، خود را به مكه رساند و فتنهء تركها را آرام كرد و چنين شد كه تركها ، مكه را ترك گفتند و تنها با اموال و بار و بنهء اندكى ، رفتند و به حجاج پيوستند و در ينبع به آنها رسيدند . اين فتنه يك يا دو روز پس از ترك مكه از سوى حاجيان اتفاق افتاد .
شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 392
مساهمون: محمد مقدس
ص٣٩٢