صليحى اهل يمن را از حج بازداشت و قيمتها بالا رفت و مشكلات افزايش يافت . چه بسا خاندان ابوالطيب كه در اين خبر به ايشان اشاره شده ، از فرزندان طيب باشند و چه بسا حمزة بن ابوهّاس نيز كه در اين خبر نام وى آمده است ، نوادهء ابوالطيب باشد ، زيرا اين امر ، با سنگنوشتهاى كه در « المعلاة » ديدهام ، تطابق دارد . آن چه صاحب « المرآة » ذكركرده شامل ولايت ابن ابوالطيب بر مكه بعد از شكر و پس از آن ولايت صليحى و سپس ، ولايت ابنابىوهاس « 1 » است .
ابنخلدون يادآور شده كه ابنابىهاشم در سال 454 و پس از جنگ با سليمانىها و خويشان شكر و پيروزى بر آنها و تبعيدشان از حجاز ، بر مكه ولايت يافت . « 2 » ابن ابىهاشم پس از خروج از مكه ، بار ديگر امارت مكه را در اختيار گرفت و ولايت وى بر مكه به تا زمان مرگ يعنى سال چهارصد و هشتاد و اندى « 3 » به درازا كشيد .
ولى او بنا به گفتهء ابناثير « 4 » و ديگران از دست تركمانهايى كه در سال 484 بر مكه مستولى شدند ، از آن جا گريخت .
در تاريخ ابناثير آمده است كه تركمانها ، اموالى را كه ابنابوهاشم از كعبه برداشته بود مطالبه كردند و مكه را غارت كردند و فتنه عظيمى به پا شد . « 5 » او اولين كسى است كه خطبه عباسى را پس از آن كه حدود يكصد سال در حجاز خوانده نمىشد ، مجدداً در مكه برقرار كرد و به همين علت اموال فراوانى از سلطان آلبارسلان سلجوقى دريافت كرد ، زيرا پس از خليفهء عباسى ، خطبه را به نام وى خواند . « 6 » و از آن پس گاهى براى مقتدى عبداللَّه بن محمد ذخيرة بن قائم عبداللَّه عباسى « 7 » و گاهى نيز براى مستنصر عبيدى
هامش
( 1 ) . در دو نسخه خطى ، « هاشم » و در برخى نسخهها « وهاس » آمده است .
( 2 ) . العبر وديوان المبتدا والخبر ، ج 4 ، ص 103 .
( 3 ) . در نسخه « منتخب شفاء الغرام » چاپ اروپا ، ص 11 ، به جاى اندى ، « سبع » ( هفت ) آمده است .
( 4 ) . الكامل ، ج 10 ، ص 200 .
( 5 ) . همان ، ص 235 .
( 6 ) . ولايت خليفه قائم بن قادر از سال 422 تا 468 ه . ق ادامه داشت .
( 7 ) . مقتدى نوادهء قائم است كه طى سالهاى 468 تا 487 ه . ق خلافت را بر عهده داشت .