گفت : آرى چنين است . گفتم : برو و قوم خود را با خبر كن . ابوسفيان رفت و با صداى هر چه بلندتر فرياد مىزد : اى قريش ، اين محمد است كه همراه لشكريانى كه هرگز توان رويارويى با آن را نداريد به سراغتان مىآيد ، هر كس وارد خانه ابوسفيان شود در امان است . در اينجا بود كه هند دختر عتبه ( همسر ابوسفيان ) به سراغش آمد و سبيل او را گرفت و گفت : اين ساده لوح فربه ديوانه را بكشيد ! چه بزرگ خاندان زشتى ! ابوسفيان گفت : واى بر شما اگر مغرور شويد ! اگر [ پيامبر صلى الله عليه و آله ] به شما برسد ، نيرويى دارد كه مقابله با آن در توان شما نيست . هر كس وارد خانهء ابوسفيان شود در امان است . گفتند : خدا تو را بكشد ! خانه تو چگونه گنجايش ما را خواهد داشت ؟ گفت : هر كس در خانهء خود را ببندد در امان خواهد بود و هر كس وارد مسجدالحرام شود در امان مىماند . آن گاه بود كه مردم پراكنده شدند و به خانههاى خود يا به مسجدالحرام رفتند .
ابناسحاق مىگويد : پس از آن ، عبداللَّه بن ابوبكر برايم گفت : وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله به ذىطوى « 1 » رسيد در حالى كه جامه قرمز رنگ خود را پوشيده بود ، بر مركب خود ايستاد و از نعمت خداوندى كه در فتح مكه نصيبش شده بود سر تواضع در برابر خدا فرود آورده بود به طورى كه محاسن آن حضرت به پشت حيوان برسد .
آن گاه ابناسحاق پس از نقل خبرهايى دربارهء ابوبكر و اسلام آوردن او ، مىگويد :
عبداللَّه بن أبىنجيح برايم نقل كرد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در زمانى كه لشكريان خود را از ذىطوى حركت داد ، به زبير بن عوام دستور داد تا به اتفاق گروهى از كدى وارد [ مكه ] شوند ، او بر جناح چپ لشكريان بود و به سعد بن عباده دستور ورود به مكه از سمت كداء را داد .
ابناسحاق مىگويد : برخى علما گمان بردهاند كه وقتى سعد بن عباده خواست داخل مكه شود گفت : امروز روز حماسه است امروز حرامها حلال مىگردد . يكى از مهاجرين سخنان او را شنيد . ابنهشام مىگويد : او عمر بن خطاب بود . گفت : يا رسول اللَّه
هامش
( 1 ) . ذوطوى چاهى است در پايين دست مكه از سمت شمال و در محله معروف به جرول قرار دارد كهحاجيان مغرب و حاجيانى كه بر مذهب مالك هستند ، به هنگام ورود به مكه در آن غسل مىكنند .