26 - نَمِرَه ؛ جايى است كه حاجيان دستور دارند در روز عرفه كه از منا مىآيند ، در آنجا توقف كنند . اين مكان بنا به گفتهء ابنخليل در « منسك » خود ، در دل دشت عُرَنَه قرار دارد . محبّ طبرى در « القرى » مىنويسد : نَمِره ( به فتح اول و كسر دوم ) ، جايى در عرفه است و آن كوهى است كه نشانهاى حرم ( محدودهء حرم مكه ) در سمت راست ، بيرون از مأزمين ، در آنجا قرار دارد و محل توقف است و به گفتهء ابنمنذر ، عايشه در آنجا توقف مىكرد ، سپس به « اراك » مىرفت . طبرى همچنين در « شرح التنبيه » گفته است : نَمِره به ( فتح اول و كسر دوم ) جايى در كنار كوهى است كه نشانهاى حرم - در سمت راست كسى كه به قصد توقف به مأزمين مىرود - در آن قرار دارد . پايين كوه نمره غارى است ( به وسعت ) چهار يا پنج ذرع كه مىگويند پيامبر صلى الله عليه و آله در روز عرفه وارد آنجا مىشد تا از آنجا به عرفات رود . فاصلهء غار تا مسجد عرفه 2011 ذرع است .
بغوى و ديگران گفتهاند : نمره جايى است نزديك عرفه و ابنصبّاغ آن را جزء عرفه دانسته است . ولى مشهور آن است كه جزء آن نيست و اكثريت نيز بر اين نظرند .
نووى مىگويد : « نمره جايى است در نزديكى عرفات ، خارج از حرم و در اطراف آن ، در سمت عرفات . و مىافزايد اين كلمه به فتح « نون » و كسر « ميم » است . « 1 » ساكن كردن « ميم » و فتح « نون » و كسر آن نيز جايز است و بدين ترتيب به سه صورت مىتوان آن را تلفظ كرد . ( نَمِره ، نَمْره ، نِمْره ) و گفته شده است كه اين نمره جزو حرم است . اين مطلب از سفيانبن عُيَيْنَه روايت شده و به گفتهء محبّ طبرى در « القرى » ماوردى در « الحاوى » نقل كرده است از سفيان بن عيينه كه قريش روز عرفه از حرم ( مكه ) خارج نمىشدند بلكه در پايين عرفه در نمره در حرم ( مكه ) توقف مىكردند .
محبّ طبرى در باب دهم كتاب ( القرى ) ، اين مطلب را آورده و پس از بيان آنچه از سفيانبن عيينه نقل كرده ، مىگويد : اين كه نمره جزء حرم است ، جاى تأمل دارد و سخن اغلب علما دلالت برآن دارد كه جزء حرم ( مكه ) نيست .
ازرقى نيز مطلبى سازگار با سخن سفيان در مورد نمره دارد . او در روايتى از
هامش
( 1 ) - تهذيب الأسماء واللغات ، ج 2 ، ق 2 ، ص 177