اين بيت هم دربارهء زمزم سروده شده است :
باللَّه قولوا لنيل مصر بأنّني عنه في غنى * بزمزم العذب عندبيتمخلق الشرب الوفا
و نيز از جمله اشعار سروده شده در بارهء زمزم ، ابيات زير است :
لزمزم نقع فيالفؤآد وقوة * يزيد على ماء الشباب لذي فتك
و زمزم فاقت كل ماء بطيبها * ولو أنّ ماء النيل يجري على المسك
و ديگر اينكه آب زمزم در شب نيمهء شعبان شيرين و گوارا مىشود . اين مطلب را ابنالحاج مالكى در « منسك » به نقل از شيخ مكىبن ابىطالب ذكر كرده است و متن سخنش چنين است : شيخ مكّىبن ابىطالب گويد : آب زمزم در شب نيمهء شعبان شيرين و گوارا مىشود . اهل مكه مىگويند كه چشمهء سلوان در آن شب ، بدان مىپيوندد و براى گرفتن آب ( از چاه زمزم ) در آن شب پولهاى فراوان مىدهند و آن چنان ازدحامى مىشود كه جز بزرگان و اشراف ، به آب دسترسى پيدا نمىكنند . مىگويد : من اين وضع را سه سال ( به چشم خود ) ديدم .
از ديگر ويژگىهاى آب زمزم آن است كه در شب نيمهء شعبان هر سال ، زياد مىشود به گونهاىكه ، چاه زمزم لبريز از آب مىشود ، ولى اين لبريزى را جز عارفان ، نمىبينند و از جمله كسانى كه ديدهاند شيخ ابوالحسن معروف به « كرباج » است .
بنا بر نوشتهاى كه به خط جدّ پدرم ، شريف ابوعبداللَّه فاسى به نقل از شيخ فخرالدين توزرى از شيخ على كرباج ديدهام ، از فضيلتهاى چاه زمزم آن است كه نگاه كردن در آن ( نور ) چشم را جلا مىبخشد . اين را ضحاكبن مزاحم گفته است : نيز از فضائل زمزم آن است كه نگاه كردن در آن گناهان و خطاها را مىزدايد ؛ زيرا ابوالحسن محمدبن مرزوق زعفرانى از شافعىها در كتاب « الارشاد في المناسك » آورده است :
مستحب است كسى كه به ( كنار ) چاه زمزم مىآيد ، در آن نگاه كند ؛ زيرا نگاه كردن به آن عبادت است و گناهان و خطاها را مىزدايد . البته من اين كتاب را نديدهام ؛ فرد