دريچههايى آهنى قرار دارد ؛ از سمت شرق وارد مقام مىشوند و دور تا دور اين گنبد داراى نقش و طلاكارى شده و سقف آن با آهك سفيد گرديده است . جاى نماز در حال حاضر ، سقف گونهاى ( ساباط ) سوار بر چهار ستون است كه دو ستون مربوط به گنبد است كه سمت زمينى آنها نقشدار و طلاكارى است و سمت بالاى آنها با آهك سفيد شده است . تازهترين زمانى كه اين قسمت مرمّت شد ، رجب سال 810 « 1 » است . نام ملك ناصر فرج والىِ ديار مصر و شام به عنوان بانىِ اين عمارت و نيز نام ملك ناصر محمدبن قلاوون صالحى والىِ مصر در پنجرهء شرقى اين مكان به عنوان بانىِ اين عمارت در سال 728 نوشته شده است .
مقام در ميان اين چهار پنجرهء آهنى ، درونِ گنبدى آهنى ، كه در زمين ثابت شده ، واقع است ؛ گنبدى كه روى آن قرار دارد نيز با سُرب ريخته شده در زمين ، ثابت گشته به طورى كه جز با كلنگ و تيشه نمىتوان گنبد آهنى را از جاى خود در آورد . و چه بسا اين گنبد آهنى كه در حال حاضر مقام درون آن قرار گرفته ، همان گنبدى باشد كه به هنگام آمدن حجاج به مكه ، روى مقام قرار داده مىشد تا مورد حفاظت قرار گيرد ؛ زيرا به گفتهء ابنجبير « 2 » ازدحام و يورش جمعيت را بيشتر تحمّل مىكرد .
او اظهار مىدارد كه در زمان سفرش ، مقام در جايى ثابت نبوده و جابجا مىشده است ؛ گاهى در كعبه و در همان جايى كه پلّكانى منتهى به پشت بام كعبه در آن قرار داشت ، نهاده مىشد و گاهى نيز در همين جايى كه اكنون واقع است ، درون گنبدى چوبى ، قرارش مىدادند و هنگامى كه موسم حج فرا مىرسيد ، گنبد چوبى را برمىداشته و به جاى آن گنبدى مىگذاشتند . ابنجبير اين مطلب را در دو جاى سفرنامهاش آورده است .
هامش
( 1 ) - در مورد حوادث اين سال ، ابنحجر يادآور شده است كه پادشاه هند در بنگاله كه نامش احمد خان بن ميرخان بن ظفرخان بوده و پدرش كافر بود و سپس اسلام آورد و جد خود را كشت . . . . اين پادشاه خيمهء سرخ بسيار بزرگى را به مكه فرستاد تا بر طواف كنندگانِ گرد كعبه سايه افكن باشد . قسمتى از آن نصب شد و نصب بخش اعظم آن تا كسب اجازه از والى مصر ، به تأخير افتاد و سپس به فراموشى سپرده شد و والى مكه آن را براى خود برداشت . نك : « انباء الغمر بأنباء العمر » ، ج 2 ، ص 388
( 2 ) - رحلة ابنجبير ، ص 63