انگشت است . من در سال هفتصد و پنجاه سه ، زمانى كه مجاور ( ساكن ) مكه بودم ، اين اندازهها را گرفتم و ارتفاع آن را از زمين نيم ذرع و يك چهارم ذرع و يك هشتم ذرع ( 78 ذرع ) ، با ذرع متداول در مصر براى اندازه گيرى پارچه يافتم . قسمت بالايى مقام از هر جهت مربع است و اندازهء آن ، نيم ذرع و ربع ذرع ( سه چهارم ذرع ) است و جاى پاها نقرهاندود است و عمق آن از روى نقره ، هفت و نيم قيراط در مقياس ذرع پارچهاى است .
تزيين مقام
نخستين كسىكه مقام ( ابراهيم عليه السلام ) را آراست ، خليفه مهدى عباسى « 1 » بود ؛ زيرا زمانى كه مقام ابراهيم از زمين برداشته شد ، به دليل سستى سنگ آن آسيب ديد ؛ پردهداران به طور كتبى جريان را براى مهدى ( خليفه عباسى ) گزارش كردند و بيم خود را از فروپاشى آن اعلام داشتند . او نيز هزار دينار يا بيشتر فرستاد كه با استفاده از اين مبلغ ، از بالا و پايين آن را محكم كردند و در زمان متوكّل نيز بر طلاكارىهاى آن افزوده شد و روى زيورهاى قبلى ، زيور شد كه اين در زمان حج سال 236 بود . سپس جعفربن فضل عباسى ، كارگزار مكه و محمدبن حاتم ، زيور و طلاهايى كه در زمان خلافت متوكّل بر مقام نهاده شده بود ، كندند و سكّه زدند و آن را براى جنگ با اسماعيلبن يوسف علوى - كه در سال 251 در مكه قيام كرد - هزينه كردند .
زيورى كه مهدى خليفهء عباسى بر مقام گذاشته بود ، همچنان پا برجا بود تا اين كه در محرّم سال 256 و به منظور تعمير آن ، كنده شد ؛ زيرا پردهداران به علىبن حسن عباسى كارگزار مكه گزارش كردند كه مقام در حال فروپاشى و سنگهاى آن رو به ويرانى گزارده است و بيم خرابى كامل آن مىرود و از وى خواستند تا به مرمّت آن بپردازد و
هامش
( 1 ) - محمد مهدىبن منصور عباسى است كه پس از فوت پدرش ابوجعفر منصور در سال 158 ه . خلافت رابر عهده گرفت و تا زمان وفات در سال 169 ه . خليفه باقى ماند .