ابنجبير در سفرنامهء خود آوردهاست كه پوشش كعبه در روز بيست و هفتم ذىقعده جمع مىشود ، ولى بريده نمىشود ؛ پس از ذكر اينكه در اين روز - به عنوان جشن - كعبه به روى همگان باز مىشود ، افزوده است : در اين روز - كه بيست و هفتم ذىقعده مىباشد - پردههاى كعبهء معظمه را تا حدود يك قامت و نيم از ديوار آن ، در چهار سمت ، بالا مىزنند و اين كار را احرام كعبه مىنامند و مىگويند كه كعبه ، محرم شده است و همه ساله اين سنت در همين روز ، انجام مىگردد . « 1 » اين مطلب با آنچه امروزه پردهداران انجام مىدهند ، از دو نظر متفاوت است :
1 - آن كه آنها پوشش كعبه را در روز بيست و پنجم ذىقعدهء هر سال ، از چهار سو تا پاشنهء پايينى در ، بالا مىبردند و اين كار را نزديك غروب اين روز انجام مىدادند كه زمان انجام آن را به آغاز روز تغيير دادند .
2 - اين كه در روز بيست و هفتم ذىقعدهء هر سال ، پوشش كعبه را از بالاى در ، همراه آن قسمتى كه قبلًا بالا زده بودند ، مىكندند .
بايد گفت سخن ابنجبير به مفهوم بريدن پردهها در روز بيست و هفتم نيست ، بلكه مفهومِ بالا بردنِ آنهاست . شايد به خاطر اين باشد كه حاجيانى كه مايل به خريد و به دست آوردن پوشش كعبه هستند - بيشتر حاجيان عراقى هستند و - غالباً نزديك روز عرفه به مكه مىرسند و پيش از رفتن به مكه ، وارد عرفه مىشوند تا مبادا از وقوف ، باز مانند و اگر چنين باشد ، تأخير پردهداران در كندن پرده به جاى روز بيست و هفتم به ايام منا يا تعويض آن به هنگام رسيدن پوشش جديد ، توجيهپذير است و يا شايد دليل اين كه پردهداران پوشش كعبه را در بيست و هفتم ذىقعده برمىدارند ، اين باشد كه حاجيان مصر و شام ، در روزهاى نخست ذىحجه عازم مكه مىشوند و اگر پردهداران در اين كار ، تأخير روا دارند يا كندن تمام پوشش را به ايام منا وا گذارند ، به منظور و هدف خود ، كه فروش پوشش كعبه در دههء اول ذىحجه باشد ، نخواهند رسيد .
گفتهء ابنجبير حكايت از آن دارد كه كعبه در روز عيد قربان ، پوشش داده نمىشود ،
هامش
( 1 ) - رحلة ابنجبير ، ص 143