جمله مىتوان به كتابى در اختصار مراسم سلار الديلمى « 1 » و كتاب ديگرى به نام : نهج الوصول الى معرفة الاصول اشاره كرد .
رسالة فى القبلة نيز هست كه جمال الدين بن فهد الحلى در كتاب خود المهذّب فى شرح المختصر به تمامى ، آنرا آورده و علت تأليف آن رساله را ذكر كرده است . به اين شرح كه روزى نصيرالدين طوسى « 2 » در حلقهء درس محقق در حله حاضر شد . محقق حلى در تجليل و احترام به او درس را ناتمام گذاشت و از او خواست تا درس را به پايان رساند ؛ بحث مسئلهء مستحب بودن گرايش نمازگزار در عراق به سمت چپ بهميان آمد . نصيرالدين گفت : اين استحباب وجهى ندارد ، زيرا گرايش به چپ اگر از سمت قبله به غير قبله باشد كه حرام است و اگر از غير قبله به قبله باشد ، واجب است . محقق حلى بى درنگ پاسخ داد : از قبله به سمت قبله است . نصيرالدين ساكت شد . محقق نيز رسالهاى در اين معنا تأليف كرد و آنرا براى وى فرستاد كه مورد تحسين و تقدير وى نيز قرار گرفت .
مردى با چنين مقام و موقعيت ، شگفت نيست كه نخبهاى از علماى بزرگى كه خود از پيشوايان فقها و متكلمان شدند ، پرورش دهد . از ميان شاگردان او مىتوان به خواهرزادهاش جمالالدين علامه حلى صاحب كتاب تذكرة الفقهاء كه خود از منابع مرجع مذهب او و ديگر مذاهب بهشمار مىرود و نيز شيخ رضى الدين على بن يوسف و ابوداود حلى و سيد عبدالكريم بن احمد بن طاووس و حسن بن ابى طالب
هامش
( 1 ) . ابو يعلى سلار بن عبدالعزيز ديلمى صاحب كتابهاى المقنع فى المذهب و التقريب فى اصول الفقه و المراسم فى الفقه ، متوفا به سال 463 . ق .
( 2 ) . نصيرالدين محمدبن الحسن طوسى جهرودى از بزرگ حكماى متكلمين و صاحب تجريد الكلام ( از كتب اماميه در علم كلام كه براى آگاهى از عقايد كلامى مىتوان به آن مراجعه كرد و علمايى از اهل سنت و شيعه بر آن شرح نوشتهاند ) علاءالدين على بن محمد مشهور به قوشجى از علماى كلام در شرح اين كتاب مىگويد : « كتابى است سرشار از علم ، گرانقدر و بسيار منظم و پذيرفته شده نزد پيشوايان گرامى كه علماى ديار مانند آنرا نيافتهاند . . . » تلخيص المحصل ( تأليف فخر رازى ) و شرح بخش الهيات كتاب الاشارات ابن سينا و كتب ديگر از تأليفات اوست . او در سال 672 . ق وفات يافت .