بن على نيز همين سخن صادق است ، فرصت برشمردن پيامدهاى اين گسست و تحريم و محروميتها و خلأ حاصل از آن و بى توجهى به بخش بزرگى از انديشهء اسلامى و نيز بدگمانىها و گسست پيوندهاى برادرى دينى و استناد به اوهام تفرقهانگيزى كه از اين تحريم حاصل آمد ، در اينجا وجود ندارد .
ثروت فقهى ما مسلمانان ، ثروت بسيار گرانبهايى است كه در هيچ يك از شريعتهاى ديگر ، مثل و مانندى ندارد و وجود برخى نقاط اختلاف در كنار هزار نقطه وفاق و اشتراك ، چيزى از ارزشهاى آن نمىكاهد . اختلافها و اشتراكها هر كدام دلالتهاى خود را دارند ؛ اشتراكها و وفاقها دليل برآنند كه آنچه حاكم است اصول است و كسى آنها را ناديده يا دست كم نمىگيرد و اختلافها نيز نشان از آن دارد كه ديدگاههاى متفاوت نسبت به آنچه اجتهاد در آنها صحيح است ، مورد احترام و تقديرند و فقهى كه اينك [ در اين كتاب ] در اختيار شماست به ندرت متضمن ديدگاههايى است كه مانند آنها در مذاهب ديگر نيز وجود ندارد .
* * * اين كتاب به رغم مختصر بودن ، از عبادات - به عنوان پيوند ميان بنده و پروردگار خود - و از معاملات - به مثابهء پيوند انسان با انسان - سخن مىگويد .
همچنانكه از طهارت آبى و خاكى ، از وضو و انواع غسل ، از نيت و قصد قربت ، از مسح پاها برگرفته از قرائت ثابت و پذيرفتهء همگان و از منع لمس قرآن بدون داشتن طهارت ، سخن مىگويد و از آداب خلا از جمله حرمت سمتگيرى قبلهاى يا پشت به قبله در هنگام قضاى حاجت نيز غافل نمىماند .
براى طهارت ، قداستى قائل است و در آن حداكثر احتياط را بهكار مىگيرد ، زيرا پيش درآمد مهمترين عبادات يعنى نماز است .
در نماز و احكام آن ، جنبههاى وفاقى و اشتراكى بسيار زيادى با ديگر مذاهب مىبينيم ؛ نماز حتماً بايد همراه با تكبيرة الاحرام باشد ؛ همراه با فاتحة الكتاب [ سورهء حمد ] باشد . در شمار نمازها و ركعتها و سجدهها اختلافى مطرح نيست ؛ آنها [ شيعيان ] نيز رو سوى مسجدالحرام به نماز مىايستند و قرائت به زبان عربى را شرط
قصة التقريب ، أمة واحدة ، ثقافة واحدة ( سرگذشت تقريب يك فرهنگ ؛ يك امت ) ( فارسى ) — صفحة 278
مساهمون: خسرو شاهى
ص٢٧٨