تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 579

مساهمون:

ص٥٧٩

وكلاى امام ( ع ) طى غيبت صغرى

مؤلفان احوال امام مهدى ( ع ) مدعيند كه طى غيبت صغرا كه چهار تن از برگزيدگان آن حضرت ، به سفارت ايشان اشتغال داشتند و نقش واسطهء ميان ايشان و توده‌هاى شيعه در مناطق مختلف كشور اسلام را ايفا مىكردند حضرت گروهى از شيعيان مورد اعتماد را برگزيد و به آنها مأموريت داد تا در برخى وظايف ، به يارى سفراى ايشان بپردازند و دشواريهايى را كه بر اثر مراقبتهاى دستگاه حاكمه بر ايشان مطرح مىشود ، جبران كنند ، نقش و مأموريت وكيل و در مقايسه با نقشى كه سفير بر عهده داشت ، محدود بود زيرا سفير مستقيما با امام تماس داشت و دستورها و نامه‌ها و دستخط ايشان را دريافت مىكرد و طبق رهنمودى كه از ايشان مىگرفت بيشتر مسئوليتهاى امام را بر عهده مىگرفت حال آنكه مسئوليت وكيل غالبا محدود به منطقه خود و در مورد دريافت خمس ، هموار كردن تماس شيعيان با سفرا به منظور مطرح ساختن نيازهاى خود و تبليغ احكام و راهنمايى ، بود . شيخ صدوق در نسخه خطى « اكمال الدين » كه به نقل از آن در « موسوعة الامام المهدى » نوشتهء سيد محمد صادق صدر آمده گروهى از اين وكلا را برشمرده كه حاجز بن يزيد ، يكى از آنهاست . و از روايت مفيد به نقل از حسن بن عبد الحميد در آن آمده كه گفته است : در مورد حاجز ترديد كردم و مطمئن نبودم كه واقعا وكيل امام هست يا خير . آنگاه به سامرا رفتم در آنجا نوشته امام ( ع ) به دستمان رسيد كه در آن آمده بود در مورد ما و هر آن كس كه قائم مقام ما مىشود نبايد ترديد كرد حال بازگرد و آنچه با خوددارى به حاجز بن يزيد بده .