امام پذيرفتهاند و ما به عنوان شيعيان خود ، ايشان را پذيرفتهايم . خوشا به حال آنها و بازهم خوشا به حال آنها و به خدا سوگند كه آنها در روز قيامت ، هم مرتبهء ما خواهند بود .
و از حسين بن خالد روايت كرده كه گفته است : امام رضا ( ع ) فرمود : آن را كه پاكدامن نيست دين ندارد و آن كس كه تقيه نمىكند ، ايمان ندارد و گرامىترين شما نزد خدا كسى است كه به تقيه بيشتر عمل مىكند . به ايشان عرض شد : اى فرزند رسول خدا تا كى ؟ فرمود : تا روز وقت معلوم كه همان روز ظهور قائم ماست .
و هركس پيش از ظهور قائم تقيه را رها كند از ما نيست به ايشان عرض شد : اى فرزند رسول خدا ، قائم شما اهل بيت ، كيست ؟ فرمود : چهارمين فرزند از نسل من و فرزند بانوى كنيزان است كه خداوند به وسيله او زمين را از ستم پاك مىكند و از هر ظلمى ، منزه مىسازد و هم اوست كه مردم در ولادتش ترديد مىكنند و پيش از ظهور ، غيبت دارد و وقتى ظاهر شود زمين با نور او روشنايى مىيابد و عدل و داد در همه جا ، فراگير مىشود و هيچ كس به ديگرى ستم نمىكند .
و از عبد العظيم بن عبد اللّه بن على بن الحسن بن زيد بن الحسن بن على بن ابى طالب ( ع ) روايت شده كه مىگويد : به حضور سرورم محمد بن على بن موسى بن جعفر رسيدم تا از ايشان دربارهء قائم و اينكه مهدى يا ديگرى است بپرسم . پيش از طرح پرسش خود ، فرمودند : اى ابو القاسم ، قائم ما همان مهدى است كه انتظار كشيدن او در زمان غيبت واجب است و اطاعتش در ظهور لازم و او سومين نسل از فرزندان منست و سوگند به آن كس كه محمد را به پيامبرى برگزيد و ما را به امامت ويژه گردانيد اگر تنها يك روز از دنيا باقى مانده باشد خداوند آن روز را آن قدر به درازا مىكشاند تا او را ظاهر گرداند و زمين را كه پر از ظلم و جور شده است از عدل و داد ، پر كند و خداوند كار او را در يك شب ، به فرجام مىرساند همانگونه كليم خود موسى را كه براى آوردن آتش رفته بود به فرجام رساند و در بازگشت او را پيامبر فرستاده ، ساخته بود و برترين كارهاى شيعيان ما ، انتظار فرج آن حضرت است .
و به نقل از داود بن قاسم جعفرى روايت شده كه گفت : از امام على الهادى ( ع ) شنيدم كه فرمود : جانشين من فرزندم حسن است و نمىدانم كه جانشين جانشين مرا چگونه درمىيابيد چرا كه شما او را نمىبينيد . عرض كردم : پس به چه نام بايد او را ياد كنيم . فرمود : بگوييد حجت آل محمد ( ص ) .
و على بن مهزيار به نقل از على بن محمد بن زياد روايت كرده كه گفته است طى
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 556
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٥٦