تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 527

مساهمون:

ص٥٢٧
و از ايشان نقل است كه مىفرمود : آن كس كه بيش از همه به حقوق مردم احترام قائل است و به آنها پايبند است مقامش نزد خدا از همه بالاتر است و هر كس در دنيا نسبت به برادرانش فروتنى كرد نزد خداوند از صديقين بشمار مىرود و به حق از شيعيان على بن ابى طالب محسوب مىگردد . و هر كس در مجالس ، جايى فروتر براى خود انتخاب كرد تا هنگام برخاستن خداوند و فرشتگانش بر او درود مىفرستند . و فرمود : شرك در ميان مردم از حركت مورچه بر سنگى سياه در شب تاريك ، نهان‌تر است و عشق و دوستى نيكان با نيكان ، ثوابى است براى نيكان و عشق و دوستى نابكاران نسبت به نيكان ، فضيلتى است براى نيكان و كنيهء نابكاران نسبت به نيكان ، زينتى است براى نيكان و كنيهء نيكان نسبت به نابكاران ، ننگى است بر نابكاران . تواضع و فروتنى آن است كه بر هر كس مىگذرى به او سلام كنى و در جايى پايين دست مجلس بنشينى و خنده بىمورد از نادانى است . و به گروهى از شيعيانش فرمود : شما را به تقواى خدا و پاكدامنى در دينتان و به راستى در گفتار و اداى امانت به آن كس چه نيك و چه بد كه شما را امين كرد و نيز به طول سجده و حسن همجوارى با همسايگان ، سفارش مىكنم كه محمد ( ص ) نيز براى همينها ، فرستاده شد . با خويشان خود رفت و آمد كنيد . جنازهء خوديها را تشييع كنيد و از بيمارانتان ، عيادت به عمل آوريد و حقوق مردم را ادا كنيد كه اگر كسى از شما در دين خود پاكدامنى بخرج داد و در سخن راست گفت و امانت مردم را ادا كرد و با ايشان خوش اخلاقى نمود و بگوئيد كه او شيعهء منست من شاد مىگردم ، از خداى بترسيد و مايهء افتخار ما باشيد نه اينكه باعث بدنامى ما . عشق و محبت ديگران را برايمان به ارمغان آوريد و هر زشتى را از ما دور سازيد . هر آنچه نيكى و خوبى كه در مورد ما گفته شود ما سزاوار آنيم و هر آنچه بدى و زشتى دربارهء ما گفته شود ما از آنها بيزاريم ما در كتاب خدا و در خويشى با پيامبر خدا حقى داريم و از خاندانى پاك برخورداريم كه كسى جز ما نمىتواند مدعى آن باشد مگر آنكه دروغگو باشد . و به ايشان فرمود : عبادت به بسيارى روزه و نماز نيست بلكه به بسيارى انديشه دربارهء خداوند است . بدا به حال بنده‌اى كه دو چهره داشته باشد و از دو زبان برخوردار باشد در حضور برادرش ، از او ستايش به عمل مىآورد و در غياب او وى را مىخورد . اگر نعمتى به او ارزانى شد به او رشك مىبرد و اگر گرفتارى برايش پيش آمد ، به او بىتوجهى مىكند . خشم كليد هر شرى است . و آدم كينه‌توز از همه كمتر آسودگى دارد .