تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢

تصريح به امامت آن حضرت

علاوه بر متون عامى كه از پيامبر اكرم و مولا على ( ع ) دربارهء دوازده امام وارد شده ، هر امام به نوبهء خود جانشين خويش را تعيين مىكرد و در برابر نزديكانش ، به صراحت از او سخن مىگفت تا مبادا كسى پس از او ، در اين باره ادعايى كند . و آنگونه كه در روايت كلينى در كافى به نقل از حسين بن نعيم صحاف آمده امام موسى بن جعفر از ميان بيست تن فرزند خود ، صريحا على بن موسى الرضا را به امامت خود برگزيد . در روايت مزبور آمده كه حسين بن نعيم صحاف مىگويد : من و هشام بن حكم و على بن يقطين در بغداد بوديم . على بن يقطين گفت : من نزد عبد صالح ( امام موسى ( ع ) ) بودم فرزندش على الرضا بر او وارد شد فرمود : اى على بن يقطين ! اين على سرور فرزندان من است و من كنيهء خود را به او بخشيده‌ام . هشام بن حكم با كف دست خود بر پيشانىاش زد و گفت : مىدانى چه مىگويى ؟ ! ابن يقطين گفت : به خدا سوگند همين را كه گفتم از او شنيدم . هشام بن حكم به او گفت : با اين سخن به تو گفته كه او جانشين وى مىباشد . و به نقل از معاوية بن حكيم با اسناد به ابو الحسن موسى ( ع ) روايت شده كه فرمود : فرزندم على بزرگترين فرزندان من و بهترين آنها به نظر من است و از همه بيشتر او را دوست مىدارم و او همراه من در جفر [ صفحهء پيشگويى حوادث - م ] نظر مىافكند و در اين چاه تنها كسى مىنگرد كه نبى يا جانشين نبى باشد . و در كافى به نقل از داود رقى روايت شده كه مىگويد : به امام موسى بن جعفر ( ع ) عرض كردم : فدايت گردم من سنم زياد شده ( و پاى در مرگ دارم ) دست مرا بگير و از