رجوع كردند . منصور تلاش بسيارى مىكرد كه شيعه را پراكنده و سردرگم نگاه دارد و آنان را به برادرانش اسماعيل و عبد اللّه ، ارجاع دهد حال آنكه اسماعيل در زمان پدرش ، وفات يافته بود و آن حضرت با حضور محمد بن سليمان ( والى مدينه ) او را تشييع كرده بود و آنچنان كه در برخى روايات آمده امام صادق ( ع ) طى تشييع جنازه هرازگاهى و پس از چند قدمى كه تشييع كنندگان به دنبال نعش برمىداشتند قدم پيش مىگذاشتند و چهرهء خود را به مردم نشان مىدادند و با اين حال برخى از شيعه ، قائل به امامت او ( اسماعيل ) بودند و منصور و يارانش نيز اين امر را تشويق كردند و شايع كردند كه كارگزار بصره طى نامهاى به ايشان ، خبر از وجود وى ( اسماعيل ) در مدينه كرده و اينكه او بر بيمار مزمنى گذشته و برايش دعا كرده و بيمار نيز بر اثر دعاى او ، از بيماريش ، نجات يافته است .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٣٢٠