امام صادق ( ع ) با منصور و اعوان و انصارش
آنگونه كه از برخى روايات برمىآيد منصور ، در زمان امويها ، رابطه نزديكى با امام صادق ( ع ) داشته و به حضور ايشان مىآمده و به سخنانشان گوش فرا مىداده است ، در اين زمينه از او نقل شده كه پس از برچيده شدن طومار امويها و انتقال قدرت به او ، امام ( ع ) و فرزند خود مهدى را فرا خواند و به آن حضرت گفت : اى ابا عبد اللّه حديثى را قبلا در ارتباط با صلهء رحم برايم گفته بودى اينك مىخواهم آن را بازگويى تا مهدى هم آن را بشنود . امام فرمود : پدرم به نقل از پدرش و او از جدش به نقل از على ( ع ) حديثم كرد ، كه رسول خدا ( ص ) مىفرمود : مردى كه صلهء رحم كند و از عمرش سه سال باقى مانده باشد خداوند متعال سى سال زندگانيش مىبخشد و اگر صله رحم نكند در در صورتى كه از عمرش سى سال باقى مانده باشد خداوند متعال آن را به سه سال كاهش مىدهد . آنگاه آيهء
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
را خواند .
منصور گفت : اى ابا عبد اللّه حديث خوبى بود ولى منظور اين نبود . امام فرمود :
پدرم به نقل از پدرش و او از جدش به نقل از على ( ع ) حديثم كرده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : صله رحم باعث آبادانى ديار مىشود و عمر را طولانى مىكند هر چند كنندهء اين كار ، از مردمان خوب نباشد .
منصور گفت : اين نيز حديث خوبى است ولى منظور من حديث ديگرى بود .
امام جعفر صادق ( ع ) فرمود : پدرم به نقل از پدرش و او از جدش از على ( ع ) حديثم گفته كه رسول خدا ( ص ) مىفرمود : صلهء رحم ، حساب و كتاب آدمى را آسان مىسازد .
منصور گفت : آرى اين حديث بود كه مىخواستم .