ثورى به شعبه گفته است : حال كه دربارهء جابر سخن گفتى دربارهات سخن مىگويم . و بسيارى از اين نقل قولها كه نشان مىدهند او در شمار گمراهان و منحرفان ، نبوده است .
گروهى از محدثين اهل سنت نيز او را ضعيف دانسته و به دروغ و آشفته گويى متهمش كردهاند . از نظر علماى اهل سنت و محدثين آنها همانگونه در پىگيرى و دقت در آثار و كتابهايى كه به وضع و حال راويان نگاشتهاند برمىآيد ، هوادارى از اهل بيت و نقل آثار و فضايل آنها از جمله مهمترين عامل ضعيف شمردن و برچسب دروغ زدن است و ما البته در همان حال ، اتهام همسويى و همراهى وى را با آن منحرفان ، رد مىكنيم مدعى نيستيم كه او در ميان ياران ائمه و راويان احاديث آنها در طبقهء اول قرار مىگيرد و رواياتى را كه نقل مىكند قابل انتقاد و كموكاست نيست و در عين حال برچسبهايى را كه استاد محمد جابر و ديگران به وى زدهاند ، ناچسب مىدانيم و پافشارى مىكنيم اگر آنچه كه به گمراهان و منحرفانى چون عجلى ، سرى ، مغيرة بن سعيد ، بشار شعيرى و خطابى و ديگران كه به ميان ياران امام باقر و امام صادق ( ع ) رخنه كرده بود نسبت داده شده باشد درست باشد آنها از يهود و نصارى هم بدترند امام صادق آنان را كافر دانسته و لعنت كرده و از ايشان بيزارى جسته و تمامى نقشههاى آنان را در ويران كردن اصول و بنيادهاى اسلام ، نقش بر آب ساخته است ، تمامى آنچه كه اينان طى حضور خود در ميان ياران ائمه بجاى گذاردند جعل هزاران حديث در ميان روايات منسوب به امام باقر و صادق ( ع ) است كه برخى از آنها را نيز به ياران مورد اعتماد آن دو اسناد داده و راويان بدون تأمل و دقت ، اين گونه روايات را نقل كردهاند لذا درست و نادرست درهم آميخته است ، امامان ( ع ) خود يك سرى اصول و قاعدههايى را براى تمييز سره از ناسره وضع كردهاند و براى شناخت احاديث نادرست و عدم رجوع به آنها فرمان دادهاند به آن قاعدهها رجوع شود . علماى شيعه نيز تلاشهاى خود در پژوهش و تحقيق روايات چه در متن و چه در سند آنها دو چندان كردهاند و احاديث را به چهار دسته تقسيم كردهاند تا در حد امكان ، امانت رعايت شده باشد .
خلاصه اينكه دانشگاه اهل بيتى كه امام باقر ( ع ) بنيانگذارش بود و فرزندش امام صادق ( ع ) پس از ايشان به مدت بيش از سى سال مستقلا رهبرى آن را به عهده داشت و دهها دانشمند و دانش طلب از هر سوى ، به آن روى آوردند بهترين اثرها را در تاريخ فقه و شرع اسلامى بجاى گذارده و در اشاره به آن است كه پيشواى مذهب
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٢٧١