عَذابٌ عَظِيمٌ
.
و گريز از پيشروى ( در جنگ ) زيرا خداوند مىفرمايد :
وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
.
و قتل نفس را زيرا در قرآن داريم :
وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً
.
و شكستن پيمان و قطع رحم زيرا در قرآن مىخوانيم :
الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
.
امام به برشمردن گناهان كبيره و بيان دليل آن از كتاب و سنت ادامه داد و آنها را به پايان برد عمرو بن عبيد با شوق و ذوق ، به بيان ايشان گوش فرا مىداد . وقتى امام سخنان خود را به پايان برد ، عمرو بن عبيد گفت : نابود باد آن كس كه شما را از ارثيهء خود محروم ساخت و در فضل و دانش با شما درآويخت .
مردى از ابو حنيفه دربارهء كسى كه دارايىاش را وقف امام كرده پرسيد كه چه امامى مستحق آن است ؟ پاسخ داد : مستحق آن جعفر بن محمد صادق است زيرا او امام بر حق مىباشد .
و عبد اللّه بن مبارك دربارهء ايشان گفته است :
- تو اى جعفر فراتر از هر ستايشى و ستايشها در برابرت ، خوارند .
- همهء بزرگان ، زمين هستند و تو ايشان را آسمانى .
- در مورد كسى كه انبيا او را تولد بخشيدهاند ، ستايش حد و مرزى نمىشناسد .
و در مناقب ابن شهر آشوب آمده كه زيد بن على ( ع ) مىگفت : در هر زمان مردى از ما اهل بيت هست كه خداوند او را حجت خلق خود قرار مىدهد و حجت زمان ما برادرزادهام جعفر بن محمد است كه هر كس از او پيروى كند گمراه نمىشود و هر كس مخالفتش ورزد هدايت نمىيابد .
و شهرستانى در ملل و نحل مىگويد : ابو عبد اللّه جعفر صادق ( ع ) داراى دانش فراوان در دين و آراستگى كامل در حكمت و زهد در دنيا و پارسايى و پاكدامنى در برابر شهوتها است او مدتى را در مدينه ، اقامت داشت كه طى آن شيعيان وابسته به او