تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦

عبد اللّه ، عمر و حسين ، فرزندان امام زين العابدين ( ع )

از جمله ديگرانى كه كتابهاى انساب ، از ايشان به عنوان فرزندان امام زين العابدين ( ع ) ياد كرده‌اند عبد اللّه بن على ملقب به « الباهر » ( خيره‌كننده ) است كه فردى فاضل و فقيه بود كه به تعبير راويان ، احاديث بسيارى از طريق پدرانش از رسول اكرم ( ص ) روايت كرده است . و در برخى روايات آمده كه به امام محمد باقر ( ع ) گفته شد كداميك از برادرانت را بيشتر دوست داريد و از همه برترند ؟ فرمود : زيد ، زبان من است كه بدان سخن مىگويم و حسين ، بردبار است و بسيار آرام راه مىرود و از جمله كسانى است كه وقتى نادانان همصحبتشان مىشوند لب از سخن فرو مىبندند و آنچنان كه در ارشاد مفيد و جاهاى ديگر آمده است ، عبد اللّه صدقه‌هاى رسول خدا و صدقه‌هاى امير المؤمنين را گردآورى مىكرد . و در مورد عمر بن على ( يكى ديگر از فرزندان امام زين العابدين ( ع ) در توصيف وى آمده كه او مردى فاضل و جليل القدر و پرهيزكار و سخاوتمند بود كه صدقه‌هاى پيامبر و جد خود امير المؤمنين را توليت مىكرد و با آنها كه ميوه‌هاى آن را خريدارى مىكردند شرط مىكرد كه شكافهايى در ديوارهاى باغ پديد آورند تا آنهايى كه رد مىشوند از ميوه باغ استفاده كنند و كسى دست‌خالى نماند و از وى روايت شده كه گفته است افراطكننده در دوستى ما مانند افراطكننده در دشمنى با ماست ما را همچنانكه خداوند مقدر كرده ، ارزيابى كنيد و آنچه را كه شايسته‌اش نيستيم به ما نسبت ندهيد اگر خداوند ما را عذاب كند به گناهان ماست و اگر مورد رحمت قرار دهد از رحمت و فضل او بر ماست .