نبرد با شياطين ، او را رها مكن و از نصيحت و راهنمايى او براى رضاى خدا ، دريغ مكن كه اگر سر تسليم در برابر خداى خود فرود آورد و پاسخى نيكو به او داد كه چه بهتر و در غير اين صورت باشد كه خداى ، خود عذرت را بپذيرد و او را نسبت به رفتار و كردار خود ، مسئول شمارد .
و در مورد حقوق همسايگان فرمود : و از حق همسايه آن است كه در غيابش ، پاسش دارى و در حضور ، احترامش نهى و در هر حال به يارى و كمك او برخيزى و به عيبجويى او نپرداز و دنبال نقاط ضعفش مباش و اگر بىاراده و ناخواسته ، بر عيبى از او واقف گشتى آن را نزد خود نگاه دار و چنانچه ناخواسته و بىتكلف به موردى منفى از او برخورد كردى ، دانستهء خود را نزد خويش نگاهدار و بپوشان و بىاطلاع او به سخنانش گوش مسپار و بهنگام سختىها رهايش مكن و وقتى او را در نعمتى مىيابى بر وى رشك مبر و لغزشهايش را ناديده گير و خطاهايش را ببخشاى و هرگاه حق - ناسپاسىات كرد بردبارى كن .
در مورد آنچه كه در رابطه با دوست بايد انجام داد امام ( ع ) مىفرمايد : بر توست كه با نيكى مصاحبتش كنى و حد اقل انصاف را در موردش رعايت كنى و همچنانكه در حقت بزرگوارى مىكند بزرگى كنى و نگذار كه در نيكىها ، بر تو پيشى گيرد و اگر چنين كرد ، جبران نمايى و خود را ملزم كنى كه در طاعت پروردگارش به وى يارى و مراقبت رسانى و در دورى جستن از معصيت الهى ، وى را همراهى كنى .
و در مورد نوع برخورد انسان با اموالى كه در اختيار دارد فرمود : بر توست كه جز از راه حلال و شايسته ، آن را بدست نياورى و جز در راهى مناسب ، خرج نكنى و مبادا كه از جاهاى شايسته ، جابجايش كنى و جز در راه خدا و براى او كه منبع اصلى آنهاست ، صرف نكنى و آنها را براى كسى كه چه بسا ، شكرگزارت نباشد ، و در راه طاعت پروردگارش به كار نبرد بر خود روا مدار كه او بهرهبردارى كند و تو به گناه آلوده شوى و حسرت و پشيمانى نصيبت شود .
و در آنچه كه انسان بايد نسبت به اندرزدهندهاش كند فرمود : بر تست كه در برابر او حقشناس باشى و دل خويش به او سپارى و گوش جان به او سپارى تا اندرزش را بفهمى و در مورد آن بينديشى اگر خود بدان عمل مىكرد فبها و در غير اين صورت او را ببخش و سرزنش مكن و بدان كه دلسوز تو نيست و به هر حال به اندرزهايش توجهى مكن .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 183
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٨٣